Frank Sinatra - The Concert Sinatra (1963)

Wonderschoon gezongen weer, met als hoogtepunt Ol' Man River.
Dit moeten meer Sinatra-fans luisteren!

Volledig eens met Simon Smith: dit album met showtunes is echt de moeite waard. Niet alleen zingt Frank Sinatra hier prachtig (in 1963 was zijn stem nog niet gesleten, maar langzamerhand werd die wel zwaarder, wat ik mooi vind). Bovendien zijn de arrangementen (Nelson Riddle was hiervoor verantwoordelijk, evenals voor het dirigeren van een prachtig, groot orkest) schitterend. Dat ik dit album toch niet tot mijn Sinatra-favorieten reken, komt doordat ik meer op zijn swing- en balladsalbums val. Maar, toegegeven, Ol' Man River en vooral You'll Never Walk Alone, zijn schitterend.

Bijna vier jaar na mijn eerste bericht kom ik er toch nog op terug. Sinatra behoort tot mijn favorieten, en zijn albums hebben een speciaal plaatsje in de cd-kast, en worden hier tamelijk vaak beluisterd. Ook dit album heb ik de afgelopen jaren regelmatig beluisterd, en hoewel ik niet tot nieuwe, schokkende inzichten ben gekomen, mag ik wel vermelden dat het inmiddels tot mijn Sinatra-favorieten is gaan behoren.
De laatste tijd luister ik vaak met behulp van de hoofdtelefoon, omdat ik me dan nóg beter concentreren op de muzikale logica en de muzikale lijn. Mijn bevindingen zijn dat de zangkunst van Sinatra en de werkelijk verbluffende arrangementen van Nelson Riddle elkaar hier heel goed aanvullen en in evenwicht met elkaar zijn. De showtunes vond ik aanvankelijk enigszins oubollig, en dat resulteerde in een relatief lage beoordeling, wat ik bij dezen heb hersteld.