Wudstik - Breek het Geluid (2016)

Een flinke EP maakte zanger/rapper Wudstik met deze EP. Hij krijgt daarnaast ook nog eens hulp van artiesten als Ali B. en Jebroer. Daarnaast staan er van twee nummers, twee versies op. Eerst horen we het poppy Olie op het Vuur, gevolgd door het aardige Breek het Geluid. Geef Mij Je Handen is eigenlijk best mooi, waar Luicide Lucy dan juist weer weinig aan is. Troubadour klinkt als een soort tweede Nielson met een stukje rap van eigen hand en Los is wel erg zoetjes. Kleine Jongen kent een irritant gepong in de productie en de raps zijn matig. Gelukkig voelt Hoofd, Hart en Ziel dan wel weer vertrouwd aan. Het kale Ik Val is best mooi waar op de tweede versie van Kleine Jongen weinig verschil te ontdekken is. De tweede versie van Troubadour voegt ook weinig toe aan versie 1.

Muzikale keuzes die geleid hebben tot oersaaie, zoetsappige boutmuziek. Deze man heeft zo'n goede stem. Ik herinner me een MP3-bestand waar hij nota bene een stuk van The Count of Tuscany van Dream Theater covert. Combinatie breekbaar/rauw in z'n stem is bruut. Kan deze helaas niet meer terugvinden, maar het is het beste wat ik hem ooit heb horen doen. Mijn Wereld had z'n momentjes, Vind ook, maar dit is belabberd. Heeft z'n veelzijdigheid helaas aan de kant gezet voor... nou, dit.