Rowwen Hèze - Rodus & Lucius (2006)

Zeer benieuwt naar deze cd. Nog effe wachten tot donderdag. De nieuwe single klinkt alvast heel goed!

Wat een cd zeg!! Hoe vaker ik hem beluister hoe beter hij word. Er staan naar mijn mening maar twee mindere nummers op, de rest is gewoon geweldig!!

Dit is de eerste cd welke ik van deze groep in mijn bezit heb. Is absoluut een goed album. Muziekaal geziet zit het goed in elkaar. Al bij de eerste noten valt op hoe goed er gespeeld wordt en hoe zuiver de tonen de woonkamer inkomen. Is absoluut een pluspunt. Dit is muziek wat moeilijk te plaatsen is. Er worden apparte instrumenten gebruikt zoals een trekharmonica. Zeker het aanraden waard.

Ik luister Rodus & Lucius nu voor de tweede keer en vind 'm nu al geweldig. Prachtige rustige nummers zoals Blaad an de Palm en Lentenacht worden prima afgewisseld met sneller materiaal zoals Vechte, Valle en Opstoan en Kilomeaters. Mooi is ook het eerbetoon aan Shane MacGowan van The Pogues, een band waar Rowwen Heze erg door beïnvloed is. Ook het opzwepende nummer Beer, waarin Jack Poels zijn liefde voor Ierland bezingt, sprak me direct al aan.

Het duet met Nynke Laverman in het Fries/Limburgse Droemvlucht, is absoluut een meerwaarde voor het album. Het enige iets mindere nummer vind ik 'T Greune Monster, dat iets te veel recht-toe-recht-aan en daardoor onopvallend klinkt. Dat geldt in mindere mate ook voor Krokodillelearelaarze, dat lekker doordendert, maar verder niet al te bijzonder is naar mijn mening.

Rowwen Heze verlegt geen grenzen, maar klinkt na 16 jaar nog steeds verfrissend, gedreven en origineel. De songs zijn nog altijd even sterk. Een bijzonder knappe prestatie; in feite heeft de band rondom Jack Poels nog nooit een slechte plaat gemaakt.

Net als de voorgaande albums luister ik Rodus & Lucius weer met veel plezier. Dat ik de teksten kan verstaan, speelt misschien ook wel mee. Ik vind 'm vooralsnog iets minder sterk dan de vorige plaat, Dageraad, maar 4 sterren heb ik er zeker wel voor over.

Om dit album meteen te kunnen krijgen ben ik lid geworden van de fanclub van Rowwen Hèze en dus ook meegegaan naar de CD presentatie in de Melkweg in Amsterdam. Daar heb ik tot op de dag van vandaag absoluut geen spijt van want dit album springt er zeer positief uit, Lentenacht vind ik een van de beste nummers van dit album naast Niks an de Hand en Blaad an de Palm. Ik geef dit album een dikke 5!

Sterke nummers zoals blaad an de palm en droemvlucht worden afgewisseld met mindere nr.s maar toch nog een zeer aardige cd.

Krieg nao drei jaor nog altied gein genog vaan Rodius & Lucius.

Vrij vertaald:

Krijg na drie jaar nog altijd geen genoeg van Rodius & Lucius.

Lekkere cd, het luistert lekker weg.

Heb een paar maanden terug bedacht dat ik alle Nederlandstalige albums in mijn bezit weer eens ga beluisteren en ach..... als we dan toch bezig zijn kan ik ook wel een stukkie erover schrijven.

Voor de verandering ben ik bij de Z begonnen en inmiddels bij de R beland.
Merk trouwens dat ik in de praktijk van alledag opvallend weinig behoefte heb om deze albums te beluisteren.

Rodus & Lucius dan. Eerst even over Rowwen Hèze: het is "iets" in hun muziek dat mij triggert. Is het wellicht het dialect, waarvoor ik moeite moet doen om het te begrijpen? Is het die accordeon?
Kan het niet helemaal duiden.

Vond hen, jaren geleden, interessant genoeg om een optreden bij te wonen. Ik koos voor een locatie in Heerhugowaard, gewoon met alleen maar staanplaatsen. Ben vergeten hoe die tent ook weer heette.....? Even het world wide web raadplegen voor de volledigheid. De Waardse Tempel, dat was het.
Na een paar nummers ging het publiek los en voelde ik mij ongemakkelijk. Er ontstond midden in de zaal een kring van dansende/springende mensen die al snel de (plastic) glazen bier in de lucht begonnen te gooien. Zonde van het bier, maar ook niet leuk als je als letterlijke "buitenstaander" onder die bier douche terechtkomt.

Ik had voor het eerst mijn oudere zwager naar een concert meegenomen en voelde mij ongemakkelijk toen ik zijn blik zag. Hij vond dit nog minder leuk dan ik.......

Kortom: ik ga deze band een volgende keer, als het er ooit van komt, wel in het theater bekijken.

Na bovenstaande bekentenis zal het niemand verbazen als ik zeg dat het vooral de wat ingetogen nummers zijn die ik op dit album waardeer. Blaad An De Palm bijvoorbeeld is prachtig, zowel qua tekst als qua muziek.
Ook het bijna sprookjesachtige Dag Geluk en Beater Wear blijven voor mij zeer de moeite waard. Zal deze Rodus & Lucius toch weer eens wat vaker opzetten.

Album is opgenomen in een tot studio omgebouwde Peelboerderij in Meterik,waar de band elke dag werd vergezeld door twee gelukkige rottweilers: Rodus en Lucius.

Zie nu pas, terwijl de CD al jaren in de kast staat, dat er een lege DVD is bijgevoegd. In de begeleidende tekst staat dat hierop plaats is voor uniek beeldmateriaal.
Je kan dan naar de website van de band gaan en vervolgens met een unieke code een bestand downloaden en dat op de DVD zetten. Nooit gedaan......... En inmiddels heeft de iMac niet meer de mogelijkheid om iets met DVD's te gaan doen. Jammer? Nee hoor, ik luister lekker en hoef geen beelden (en zeker geen beelden van biergooiers).