Frank Sinatra - A Man Alone (1969)

Opgenomen rond dezelfde tijd als Watertown, maar hier beter bij stem. Desalniettemin, Watertown is een concept album (en nog steeds onbekend hier............luisteren, people!) en voelt daarom meer als een geheel. De sfeer van A Man Alone doet denken aan Only For The Lonely en zeker net zo indringend, maar ook iets, ehm, wat is het juiste woord, plastischer, denk ik. Minder subtiel. Wel meeslepend. Mooi dus.

Sinatra was nogal ingenomen met de composities van Rod McKuen (die ik verder alleen ken van dat vreselijke Soldiers Who Wanne Be Heroes ), en hij zingt ze prachtig en zeer overtuigend. Dat gezegd hebbende, moet ik constateren dat ik de songs nogal middelmatig vind, en dat zelfs de arrangementen (van Don Costa) mij een beetje teleurstellen. En de door Sinatra gesproken interludes (of hoe je ze moet noemen) vind ik helemaal potsierlijk. Niet mijn favoriete Sinatra-album dus, al vind ik The Single Man best mooi en Love's Been Good to Me ronduit schitterend.

Ben inmiddels nogal teruggekomen van mijn oordeel van vorig jaar. Al vind ik de gesproken gedeeltes nog steeds niet zo interessant, de songs zijn me inmiddels wel goed bij me binnengekomen, en het album voelt gaandeweg wat meer als een eenheid. Dit is muziek die je inderdaad 's avonds laat moet beluisteren en op je laten inwerken. Love's Been Good to Me is voor mij een van de hoogtepunten - daar krijg ik tranen van in de ogen. Het hele album wordt trouwens prachtig gezongen, Sinatra is in topvorm.

Ik ga het dit weekend een kans geven.

Dit is wel echte luistermuziek zeg. Komt niet meteen binnen bij me. Ik vind het een 'moeilijker' album dan degenen die ik al heb.

Bij mij heeft het ook een tijdje geduurd voordat ik dit album op waarde kon schatten (al blijft je waardering natuurlijk altijd subjectief). En al ben ik al heel lang Sinatra-liefhebber, een paar van zijn albums hebben ook bij mij vrij lange tijd nodig gehad.

[quote]heartofsoul schreef:
Sinatra was nogal ingenomen met de composities van Rod McKuen (die ik verder alleen ken van dat vreselijke Soldiers Who Wanne Be Heroes ), en hij zingt ze prachtig en zeer overtuigend.

Inderdaad Soldiers vind ik ook een verschrikkelijk lied, maar McKuen heeft toch een heel behoorlijke verzameling liedjes nagelaten. Heb een prachtige cd After midnight van hem. Verder vertaalde McKuen veel liedjes vanuit het Frans naar Engels, onder anderen Jacques Brel.

Daar ben ik inmiddels ook achter. Luister nu naar dit album:
Love's Been Good to Me (2017) en daar staan inderdaad een paar fraaie songs van zijn hand op.
Zal eens een album van McKuen zelf proberen.

Ha.ha The Gateway trio: Soldies who want to be heroes. Hopelijk klinkt het beter dan het gebrom van McKuen.