Chip Taylor - Little Brothers (2016)

Een verassing, deze release heb ik totaal niet zien aankomen en dat terwijl ik Chip erg hoog heb zitten. Zijn vorig release (The Little Prayers Trilogy ) blijft in mijn ogen een meesterwerkje. Van deze plaat ken ik alleen nog maar het eerder uitgebrachte: Refugee Children

Little Brothers, lijkt me een nostaligische plaat te gaan worden, maar we gaan het meemaken.....misschien wel wat liedjes over zijn broer John Voight? Óok al een geweldenaar.
Ik meen dat hij nog een broer heeft die een briljant geoloog is geworden, dus goeie genen daar bij The Little Brothers Voight.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Chip Taylor - I'll Carry For You / Little Brothers - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

De Amerikaanse singer-songwriter Chip Taylor maakt al sinds het begin van de jaren 70 platen en heeft inmiddels een aardige stapel platen op zijn naam staan.

Het is een stapel waarvan ik er hooguit een handvol in de kast heb staan, waaronder de platen die Chip Taylor maakte met Carrie Rodriguez (van wie ik wel bijna alle platen in huis heb), maar de platen die ik van hem heb zijn erg goed.

Chip Taylor werd 76 jaar geleden als James Wesley Voight geboren in New York. Zijn vader was een professioneel golfer en de Voight familie telt verder flink wat acteurs. In beide disciplines kon James Wesley zich niet meten met de besten, waarna hij zijn heil zocht in het schrijven van songs.

Dat doet hij als Chip Taylor sinds het eind van de jaren 50 en niet zonder succes. Chip Taylor schreef in eerste instantie vooral songs voor anderen en heeft met Wild Thing en Angel Of The Morning in ieder geval twee klassiekers op zijn naam staan.

De afgelopen jaren is Chip Taylor behoorlijk productief en onlangs bracht hij zelfs twee platen tegelijk uit. I’ll Carry For You en Little Brothers blijken verrassend sterke platen en het zijn wat mij betreft platen die behoren tot het beste dat de afgelopen tijd in het genre is verschenen.


Chip Taylor maakt op zijn twee nieuwe platen vooral fluisterzachte songs. Het zijn songs die het moeten doen met een bijzonder ingetogen instrumentatie en de vaak wat breekbare stem van Chip Taylor, die soms gezelschap krijgt van mooie vrouwenstemmen (waaronder de prachtstem van Shaye Zadravec; een van de vele jonge protegees van Chip Taylor).

Zowel I’ll Carry For You en Little Brothers doen qua sfeer en songs wel wat denken aan de platen die Johnny Cash in zijn laatste levensjaren maakte, al zijn alle songs op de platen van Chip Taylor gloednieuw en zelf geschreven.

Chip Taylor is de afgelopen jaren niet alleen productief in de studio, maar staat ook veel op het podium, wat een inspiratiebron is geweest voor veel mooie of indringende verhalen. I’ll Carry For You en Little Brothers zijn zoals gezegd geen platen vol muzikale hoogstandjes, maar de uiterst sobere instrumentatie op de platen is wel bijzonder smaakvol en uiterst trefzeker en blijft ook overeind wanneer Chip Taylor de vocalen in een aantal tracks achterwege laat. De sobere instrumentatie past prachtig bij de stem van Chip Taylor, die flink weet te ontroeren met zijn mooie verhalen en zijn emotievolle stem.

Als ik moet kiezen voor een van de twee platen kies ik op dit moment voor I’ll Carry For You, maar kiezen is gelukkig niet nodig en bovendien ontlopen de platen elkaar qua niveau niet. Chip Taylor maakt indruk met zijn enorme productiviteit, maar de twee platen die hij onlangs heeft uitgebracht zijn ook nog eens wonderschoon. Een must voor iedere liefhebber van Amerikaanse rootsmuziek. Erwin Zijleman