Delerium - Mythologie (2016)

Verschillende mensen, verschillende meningen. Altijd interessant om te ontdekken wat men goed vind, of juist niet. Waarom mensen tot bepaalde genres en binnen die genres zich juist aangetrokken voelen tot die ene specifieke plaat: waarom juist dat ene album? wat maakt die ene specifieke reden dat je juist die ene plaat zo goed vind? Of juist niet? Het blijft ten allen tijden subjectief en tegelijkertijd is het ook niet belangrijk. Je vind iets goed of niet.
De reden waarom ik bovenstaande als een soort van filosofische gedachtengang probeer te kenschetsen, heeft puur te maken met wat ik specifiek vind van juist dit ene album van Delerium, namelijk Mythologie.

Het verhaal van Delerium is ondertussen al zo vaak in mijn berichten benoemd dat ik het eigenlijk niet meer hoef aan te halen, maar in het kort: de producers achter één van de bekendere Industrial-bands, Front Line Assembly, hebben zoveel creatieve ideeën dat ze die niet binnen hun eigen band kwijt kunnen. Zodoende ontstaat er een tweede band die qua sound afwijkt maar in de verte ook weer overeenkomsten heeft, namelijk Delerium. Naarmate de jaren verstrijken, ontstaan er vanuit Front Line Assembly en Delerium nog meer afsplitsingen; kleinere, muzikale projecten waarvan de ene meer binnen het Industrial-genre te plaatsen valt, de ander meer in de ambient- en soms zelfs de pop-hoek. Uiteindelijk blijkt Delerium de succesvolste van al die projecten en binnen de sound van Delerium vind zelfs een drastische koerswijziging plaats, waarmee de producers uiteindelijk heel erg veel succes hebben. Delerium verandert definitief in een pop-band: een effectieve en succesvolle combinatie van dromerige, elektronische pop-muziek met vooral vrouwelijke vocalen is dan ook wat ze al jaren aan de liefhebber voorschotelen. Eigenlijk al meer dan dertig jaar, potjandulleme!!!

Ik heb niets tegen dromerige, elektronische muziek. Sterker nog, ik kan er dagelijks naar luisteren. Echter heb ik moeite met Delerium.
Ondanks dat, is de reden waarom ik de band vandaag de dag nog steeds volg, ik over het algemeen gewoon fan ben van de muziek van de heren achter dit project: Bill Leeb en Rhys Fulber.
Deze mannen hebben zo'n ongelooflijke stempel gedrukt in het landschap van de elektronische muziek en hebben door de jaren heen altijd wel een specifieke sound gehad, wat me gewoon aanspreekt. Ook Delerium en dan vooral in de hoogtijdagen van weleer. Dat is uiteraard vandaag de dag en dus eigenlijk al tientallen jaren wel anders. Niet erg, alleen gewoon niet zo mijn ding meer, maar net intrigerend genoeg om mee te pakken.

Eigenlijk heb ik al hun officiële studio-albums (met recentelijk nog Signs), reeds besproken, m.u.v. Mythologie. Waarom dit album in de vergetelheid is geraakt, heeft één simpele reden, namelijk dat dit album met afstand misschien wel het zwakste album van Delerium is tot nu toe!! En dan gaan we weer naar mijn opmerking aan het begin van mijn bericht, want uiteraard zijn er ook liefhebbers (fans) die dit album heel erg de moeite waard vinden. Dat is helemaal top en kudos voor diegenen die Mythologie fantastisch vinden. Ik kan het echter niet begrijpen.

Toegegeven, Mythologie klinkt als een klok en dat mag ook wel met Leeb en Fulber als producers. De songs zijn allemaal pakkend en toegankelijk te noemen. Kwaliteit en aandacht voor details binnen de muziek zijn allemaal aanwezig. Dusdanig dat het album alles bevat wat je heden ten dagen mag verwachten van Delerium: droompop van de bovenste plank, met de nadruk op het woord 'droom'. Want wat is het toch wegdromen op de muziek van dit album, maar niet in het positieve geval. Nee, integendeel. Want het probleem met Mythologie is dat dit zo ongelooflijk godvergeten saai klinkt, dat het werkelijk waar niet te filmen is!! Praktisch elk nummer, elk moment van het album is inwisselbaar te noemen.
Op exact dezelfde wijze kabbelt ieder nummer rustig voort. De dromerige vocalen van de overigens altijd goede zangeressen hangen ergens in het luchtledige (met soms irritante galm-effecten op de vocalen waardoor het allemaal nog véél dromerig klinkt). Bijna ieder nummer heeft hetzelfde tempo, hetzelfde karakter en dezelfde stijl. Als geheel klinkt het album sprankelend....rustgevend.....dromerig.....maar vooral inspiratieloos en SAAI!!!! Dit is zo ongelooflijk nietszeggend en inwisselbaar dat het niet meer leuk is en dan duurt het album ook nog eens ruim een uur en duren veel nummers ook veel te lang. Ik zal gerust toegeven dat Mythologie bijna een pure marteling is om doorheen te komen.

Slechts drie nummers vallen in positieve zin op: de beide nummers met zangeres JES (Jes Brieden) zijn pakkend, charmant en blijven zowaar wél hangen. Vooral "Stay" is erg fijn en lijkt wel een beetje op een willekeurig nummer van de Schotse synthpop-band Chvrches. Ook "Once in a Lifetime" is een prettig in het gehoor liggend, mooi nummer.
Verderop is het semi-instrumentale "Continuum" met Leah Randi helemaal zo verkeerd nog niet. Een vrij meeslepend en ingetogen nummer die boeit van begin tot eind.

De rest is gebakken lucht. Zelfs de nummers met de altijd zeer mooi zingende Mimi Page zijn werkelijk geen ene mallemoer aan. Daar kan zij niet eens wat aan doen! Het is gewoon über-saai!!

Concreet maakt dit Mythologie tot misschien wel het saaiste album van Delerium.
Het ironische is, dat het niet eens slecht is, maar het floept het ene oor in, om het andere weer uit te gaan. En werkelijk nauwelijks tot niets blijft hangen. Dit album is simpelweg een saaie bedoening, een lege huls, gebakken lucht. Een ongelooflijk nietszeggend, ongeïnspireerd album waarmee Delerium echt ruim onder de maat scoort. En dat is, ondanks dat het meeste materiaal van de afgelopen tientallen jaren al niet zo boeiend was, toch een dieptepunt.

Drie nummers zijn redelijk tot OK, maar is veel te weinig om een volledig album te dragen natuurlijk, als de rest zo nietszeggend is. De drie nummers zorgen er dan ook voor dat ik voor twee zéér krappe punten ga, maar eigenlijk had ik een anderhalf willen geven. Gelukkig zou Delerium met het behoorlijk wat jaren later te verschijnen Signs wat goed maken t.o.v. dit saaie gebeuren.