Devendra Banhart - Ape in Pink Marble (2016)

Middle Names doet me qua sfeer denken aan Kings of Convenience. Niet verkeerd!

Goh, inderdaad. Zou hij z'n mojo weer terughebben? Laatste twee albums waren geen hoogvliegers.

Lekker nummer en ook zijn manier van zingen lijkt per album 'normaler' te worden.

Ik ben ook erg benieuwd wat hier van gemaakt gaat worden, zelf vond ik het geluid van Mala (2013) erg goed en beter. Het lijkt er alleen op dat dit geluid weer meer de richting op gaat van zijn eerdere albums.

Ape in Pink Marble blijkt een zeer relaxed album geworden waar de naam Kings of Convenience of Erlend Øye / The Whitest Boy Alive toch regelmatig door mijn hoofd gaat.
Devendra zingt hier ook zonder gekkigheid, de liedjes zijn verzorgd, dus van gekte is nauwelijks nog iets te horen.

Het is allemaal wat braafjes en binnen de lijntjes. Niet slecht, maar spannend is het zeker niet meer. Cheesy af en toe dan wel weer, zoals Fig in Leather.

Het sukkelt fijn voort. Het is dat ik soms best wel in de mood ben voor relaxte achtergrondmuziek en dat is precies wat Ape in Pink Marble is.

Oei, dit is saai, als of elke emotie eruit geknepen is, het is de eerste luisterbeurt, maar ik vraag me af of er meer volgen....

Vond Mala nochtans een prima luisteralbum en wat mij betreft ook tikkie onderbelicht.