Rebecca Pronsky - Known Objects (2016)
mijn stem
1 stem
Verenigde Staten
Roots / Folk
Uitgebracht in eigen beheer
-
Bag of Bones (3:38)
-
Nothing Yet (4:45)
-
Did You Know (3:43)
-
Shadow (4:54)
-
Heatwave (4:29)
-
Snowing Sideways (4:04)
-
Blue Skies (3:41)
-
Gondwanaland (3:11)
-
A.E. (3:36)
-
No Matter (3:10)
0
geplaatst: 30 juni 2016, 08:22 uur
Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Rebecca Pronsky - Known Objects - dekrentenuitdepop.blogspot.nl
Een tijd geleden ontving ik Known Objects van de Amerikaanse singer-songwriter Rebecca Pronsky. Omdat de vijver van de Amerikaanse rootsmuziek momenteel overvol is, duurde het een hele tijd voordat ik de plaat er uit had gevist, maar toen dat eenmaal gebeurd was, hoorde ik al na een paar noten dat dit een plaat is die alle aandacht verdient.
Rebecca Pronsky komt uit Brooklyn en timmert inmiddels al bijna twee decennia aan de weg. Ze debuteerde in 2003 en maakte sindsdien nog een aantal platen. Het zijn platen waarvan ik het artwork deels herken, maar ik kan me niet herinneren dat ik ooit naar een plaat van Rebecca Pronsky heb geluisterd.
Naar Known Objects heb ik gelukkig wel geluisterd en dat zouden meer liefhebbers van Amerikaanse rootsmuziek moeten doen. Rebecca Pronsky maakt immers muziek die ontroert en intrigeert.
Opener Bag Of Bones maakt onmiddellijk indruk met bijzonder gitaarspel dat broeierig en breed uitwaait en laat verder horen dat Rebecca Pronsky over een bijzondere stem beschikt. Het is een stem die je kan meeslepen en het is bovendien een stem die makkelijk kan ontroeren.
Na de knappe openingstrack zit je op het puntje van de stoel en daar blijf je zitten tot de plaat na tien songs en ruim 39 minuten eindigt. In die 39 minuten laat Rebecca Pronsky een bijzonder veelzijdig geluid horen. Waar de openingstrack je de moerassen van het diepe Zuiden van de Verenigde Staten in sleept, laten de volgende tracks een meer country georiënteerd geluid horen, wordt er geflirt met pop en rock, wordt er geïmponeerd met intieme folk en schiet Rebecca Pronsky met grote stappen door de muziekgeschiedenis.
De instrumentatie is al even veelzijdig. Rebecca Pronsky koos op haar vorige platen voor een sobere instrumentatie, maar laat zich op haar nieuwe plaat bijstaan door meerdere muzikanten, onder wie gitarist Ben Monder die schitterde op Bowie’s Blackstar en nu ook indruk maakt in twee van de tracks. Het gitaarwerk op de plaat is sowieso van een bijzonder hoog niveau, maar de bijzondere stem van Rebecca Pronsky is minstens even belangrijk.
In de meer country georiënteerde songs hoor ik soms wat van Nancy Griffith, terwijl de folky songs soms wat aan Joni Mitchell doen denken, maar over het algemeen genomen heeft Rebecca Pronsky een geheel eigen geluid.
De songs van de Amerikaanse singer-songwriter maken makkelijk indruk, maar dat Rebecca Pronsky ook in de songs van andere kan kruipen laat ze horen in een opvallende versie van The Blue Nile’s prachtige Heatwave, waarin haar stem verovert en het intrigerende gitaarwerk betovert. Het is een van de vele hoogtepunten op een plaat die ik schaar onder de verrassingen van 2016. Erwin Zijleman
De krenten uit de pop: Rebecca Pronsky - Known Objects - dekrentenuitdepop.blogspot.nl
Een tijd geleden ontving ik Known Objects van de Amerikaanse singer-songwriter Rebecca Pronsky. Omdat de vijver van de Amerikaanse rootsmuziek momenteel overvol is, duurde het een hele tijd voordat ik de plaat er uit had gevist, maar toen dat eenmaal gebeurd was, hoorde ik al na een paar noten dat dit een plaat is die alle aandacht verdient.
Rebecca Pronsky komt uit Brooklyn en timmert inmiddels al bijna twee decennia aan de weg. Ze debuteerde in 2003 en maakte sindsdien nog een aantal platen. Het zijn platen waarvan ik het artwork deels herken, maar ik kan me niet herinneren dat ik ooit naar een plaat van Rebecca Pronsky heb geluisterd.
Naar Known Objects heb ik gelukkig wel geluisterd en dat zouden meer liefhebbers van Amerikaanse rootsmuziek moeten doen. Rebecca Pronsky maakt immers muziek die ontroert en intrigeert.
Opener Bag Of Bones maakt onmiddellijk indruk met bijzonder gitaarspel dat broeierig en breed uitwaait en laat verder horen dat Rebecca Pronsky over een bijzondere stem beschikt. Het is een stem die je kan meeslepen en het is bovendien een stem die makkelijk kan ontroeren.
Na de knappe openingstrack zit je op het puntje van de stoel en daar blijf je zitten tot de plaat na tien songs en ruim 39 minuten eindigt. In die 39 minuten laat Rebecca Pronsky een bijzonder veelzijdig geluid horen. Waar de openingstrack je de moerassen van het diepe Zuiden van de Verenigde Staten in sleept, laten de volgende tracks een meer country georiënteerd geluid horen, wordt er geflirt met pop en rock, wordt er geïmponeerd met intieme folk en schiet Rebecca Pronsky met grote stappen door de muziekgeschiedenis.
De instrumentatie is al even veelzijdig. Rebecca Pronsky koos op haar vorige platen voor een sobere instrumentatie, maar laat zich op haar nieuwe plaat bijstaan door meerdere muzikanten, onder wie gitarist Ben Monder die schitterde op Bowie’s Blackstar en nu ook indruk maakt in twee van de tracks. Het gitaarwerk op de plaat is sowieso van een bijzonder hoog niveau, maar de bijzondere stem van Rebecca Pronsky is minstens even belangrijk.
In de meer country georiënteerde songs hoor ik soms wat van Nancy Griffith, terwijl de folky songs soms wat aan Joni Mitchell doen denken, maar over het algemeen genomen heeft Rebecca Pronsky een geheel eigen geluid.
De songs van de Amerikaanse singer-songwriter maken makkelijk indruk, maar dat Rebecca Pronsky ook in de songs van andere kan kruipen laat ze horen in een opvallende versie van The Blue Nile’s prachtige Heatwave, waarin haar stem verovert en het intrigerende gitaarwerk betovert. Het is een van de vele hoogtepunten op een plaat die ik schaar onder de verrassingen van 2016. Erwin Zijleman
* denotes required fields.
* denotes required fields.