Chris Robinson Brotherhood - Any Way You Love, We Know How You Feel (2016)

lekker en relaxt album niet meer of minder zoals ik had verwacht

Had er eerlijk gezegd iets meer van verwacht, gebaseerd op hun voorgaande werk. Ik stoor me een beetje aan het funky clapje in Narcissus en ik mis een Sorrows of a blue eyed liar of een Burn Slow.

Verder inderdaad toch wel lekker en relaxt, ik sluit me aan bij de 3,5* van superpapa.

Amen

Nummer 4 van de Brotherhood is weer een lekkere, relaxte plaat geworden inderdaad. Alleen "Give Us Back Our Eleven Days" had wat mij betreft vervangen mogen worden door een ander nummer. Tijdens de shows spelen ze genoeg ander eigen materiaal dat nog niet op een album is verschenen (bijv. "Can You Hear Me?"). Maar wat hier op staat vind ik ook erg prettig. "Forever as the Moon", "Ain't It Hard But Fair" en "Leave My Guitar Alone" zijn mijn favoriete tracks.

Absoluut geen slecht album, maar naar mijn smaak het minste tot op heden van deze groep. Verder wel een lekker relaxt album

Trouwens, ieder nummer dat The Chris Robinson Brotherhood componeert, opneemt en speelt is Estimated Prophet van the Grateful Dead (en vergelijkbaar met het album Terrapin Station). Luister maar eens.

Grateful Dead - Estimated Prophet - Studio Version - YouTube
Luister voornamelijk ook eens naar de synth solo op 3:20. Dat is alles wat de CRB doet.

Goed album. Luister ook eens naar Circles around the Sun; Interludes for the dead. Instrumentaal door Neal Casal & co.

Deze plaat en de laatste plaat uit 2019 moet ik nog eens op de kop zien te tikken.