The Chevin - Borderlands (2012)

Dit is een ontdekking. Voor mij dan. Via een link kwam ik bij het nummer ‘Champion’ van deze band en ik werd meteen gegrepen. Passie gevangen in een stormachtig ritme, met kwinkelerend gitaarwerk en de gloedvolle vocalen van een zanger die het midden houdt tussen Matthew Bellamy van Muse en Conor Mason van Nothing But Thieves. Album gecheckt en wat blijkt: het staat bol van de prijsnummers. Prachtig vormgegeven en uitgevoerde liedjes. Toegegeven: overal sijpelen de invloeden door (zei iemand U2?) maar dan nog. Ik luister nu drie weken af en aan, vervelen doet The Chevin geen seconde. Een paar tracks grijpen me wel bij de lurven. Vooral “ Love Is Just A Game”. De uithalen van frontman Coyle Girelli kronkelen als ijzige vingers langs mijn ruggengraat. Waarom deze band niet is doorgebroken blijft voor mij een raadsel.

Overigens blijkt de voorloper van deze groep, ‘Your Vegas’ te zijn. Wat minder gepolijst en wat gruiziger. Ook niet verkeerd. Girelli heeft daarnaast ook een solo-album uit, ‘Love Kills’.