Mos Generator - Abyssinia (2016)

Plaat luisters weg als het label waarop dit uitgekomen is: Listenable. De eerste helft/nummers komen niet boven het maaiveld uit.

Ik ben geen groot van van de wat simpele, riffgedreven power-retrorock van mos generator, waarbij het soms lekker meebleren is met t refrein. Kennelijk ben ik liever stil. Wellicht vonden ze dat zelf ook: de opbouw van sommige liederen is beter uitgedacht en daardoor komen de, niet te vermijden, riffs beter tot hun recht. Iets meer doom. Het maakt deze plaat wat meer spannend dan de geboortes die hiervoor hebben plaatsgevonden (is puur persoonlijk, het zijn geen slechte platen: ik neem immer de moeite om toch altijd weer te lusiteren, dat zegt genoeg).
Vocaal is het ook beter, meer aandacht voor de zang.

Tweede helft van deze plaat bevalt me het meest, daar zit dan ook het meest experiment, gestoei van de band.

Misschien moeten ze van label gaan veranderen, rise above bijv.

Ik ben wel een groot liefhebber van groovy hardrock. Groovende drums, groovende riffs, brullende vocalen, veel gitaarsolo's. Eigenlijk zo een beetje alle muziek van Sabbath tot en met Soundgarden en Monster Magnet.

Daar moet je deze band ook een beetje zoeken. Het is powertrio die op deze plaat juist een grote bezettingswissel doormaakt.

Eerste drummer (Shawn Johnson) maakt hier plaats voor nieuwe drummer Jono Garrett, maar intussen drums zanger/gitarist Tony Reed ook een drietal nummers in. Ik kan niet zeggen dat die drie verschillende drummers er echt vanaf te horen is.

Een minder opvallende plaat in het omvangrijke oeuvre van de band, maar desalniettemin absoluut niet onvoldoende.