Björk Guðmundsdóttir & Trio Guðmundar Ingólfssonar - Gling-Gló (1990)

Je moet er maar net van houden, dit soort jazz, maar in ieder geval is het wel leuk om Björk in het IJslands te horen zingen.

Deze plaat is toch helemaal niet onder de artiestennaam Björk uitgekomen?

Ehm, ja, daar zit wat in... punt is dat deze plaat in de winkels overal te vinden is in het schap 'Björk', vandaar. Het zou eventueel veranderd kunnen worden in 'Björk Guðmundsdóttir & Trio Guðmundar Ingólfssonar'. Beter?

Zelf vind ik dat beter ja. Als je dan zoekt op 'Björk' vind je 'm ook gewoon.

Heerlijk 'jazzy' album van Björk, voordat ze solo ging...

Wel grappige plaat met IJslandse teksten op 50-ies en 60-ies achtige liedjes.

Voor de Bjork-fan een must-have natuurlijk, maar voor de jazzliefhebber stelt het niet zoveel voor, het is wel met de stereotype bezetting, maar het blijft een beetje hangen allemaal.

Haar echte debuut maakte ze echter in de jaren '70 als klein meisje.

Net op deze plaat gestuit door de "50 beste Ijslandse albums ooit"-lijst van Tonlist.is, waar deze op 7 stond. Apart om Björk ondersteund door oubollige, doch erg fijne jazz te horen, daar waar ze op latere releases ondersteund word door elektronische, "Warp-achtige" geluiden. Twee totaal andere werelden, en toch pakt het op beide manieren fantastisch uit - op zijn minst bewonderingswaardig te noemen. Een echte voorkeur heb ik dan ook niet.

Al met al een erg fijne plaat die het talent van Björk voor mij des te meer onderstreept. 4*

Ik vind de pianist en de bassist eigenlijk veel interessanter dan Björk zelf op deze plaat. Dit soort muziek is leuk om in een jazzcafé te horen, maar los van het feit dat er op zich goed gespeeld wordt, stelt het toch niet heel veel voor. Het is erg veel van hetzelfde en al vaak beter gedaan.

Bovendien vind ik Björk niet echt een jazzzangeres (een nummertje af en toe is leuk) en muzikaal gezien trek ik liever naar de wat uitdagendere jazz. Wel een spontaan, plezierig geluid, maar zonder de naam Björk had hier niemand naar omgekeken.

Onderhoudende jazz muziek van Björk en co. Zou prima passen in de kennisquiz Met Het Mes op Tafel. Daarnaast valt het op dat het grappig is om Björk in het IJslands te horen zingen. Wel moet ik opmerken dat je voor dergelijke muziek wel in de stemming dient te zijn anders gaat op de zenuwen werken. Jammer dat er in het café niet meer gerookt mag worden, want ik krijg bij beluistering van deze plaat spontaan trek in een sigaar met daarbij een glas cognac.