Van der Graaf Generator - Do Not Disturb (2016)

Ik ben enorm benieuwd naar dit album. De hoesfoto is alvast heel sterk!

Hier nog iemand die heel benieuwd is! Jammer dat er dit jaar nog geen tour komt.

Zeer goeie zwanenzang ........prima ..... dank u meneer Peter .....

Of dit de zwanenzang is, moet nog blijken; daarover heeft PH nog geen definitieve uitspraak gedaan. Dat het weer een prachtig album is geworden, staat voor mij al vast. Wat mij betreft de mooiste sinds de reünie van 2005.

Ik had nogal hoge verwachtingen van deze CD en daardoor is de teleurstelling nogal groot want ik vind dit eerlijk gezegd nogal tegenvallen
Het hele gebeuren is veel te braaf en te netjes en alle scherpe randjes ontbreken
Misschien dat de nummers live beter tot hun recht komen maar daar heb ik nu niet veel aan
Als ik A Grounding In Numbers 3,5 * en materiaal uit de 70er jaren 4,5/5 * geef dan is 3* meer dan gul gegeven
Ik heb een bandje als VDGG hoog in het vaandel staan dus mocht ik er naast zitten dan lees ik dat graag

Mijns inziens het beste album van de band sinds World Record. Een mooie nostalgische plaat. 4*

Een plaat die precies klinkt zoals je van een Van der Graaf Generator-plaat verwacht en dat bedoel ik niet louter positief. A Grounding In Numbers en Alt waren weliswaar niet de sterkste platen in het oeuvre van de band, maar ze waren in ieder geval onderscheidend. Do Not Disturb is dat eigenlijk in het geheel niet, het is inderdaad vooral nostalgisch en voor mij had dat eigenlijk niet zo nodig gehoeven. Als ik immers de oude VdGG wil horen, dan zet ik wel een veertig jaar oud album op.

Neemt verder niet weg dat er met de muziek an sich helemaal niets mis is.

Beste sinds World Record kan ik me wel in vinden eigenlijk.

Zo blijkt.

Zoals altijd bij Van der Graaf een vrij ruwe noot om te kraken en ik ben dan ook inmiddels een heel punt omhoog gegaan.

Al met al waarschijnlijk de plaat die sinds de reünie voor mij het meeste het Van der Graaf gevoel oproept.

Wat is het Van der Graaf gevoel.

Voor wie het vergeten was, wat dit voor machtige groep is geweest, dit album brengt je weer even terug.

Prijsknallertje hier natuurlijk is Alfa Berlina dit roept met de heerlijke opbouw, de machtige Hammill vocaal die op bepaalde momenten amper wat ingeboet nog eens lekker kracht bijzet al helemaal herinneringen op aan meesterlijkheden als La Rossa, Pilgrims of zelfs Arrow.

Harde tekst maar weer eens. En een delivery die eenmaal op stoom je bij de kladden grijpt en voorlopig nog even lekker doorraast, heerlijk hoe hij blijft gaan alvorens hij het refrein inzet waar wordt gerefereerd naar de betreffende klassieke bolide waar het nummer naar vernoemd werd.

Zie dat niet iedereen de opzet van dit album blindelings kan waarderen, had vandaag zelf even een enthousiaste opleving toen het geheel eindelijk doorkwam dus ik ben er zeker voor.

Spoedig die laatste platen nog eens opzetten want ik ben wel aardig in de stemming gekomen nu.

Zo vond ik Room 1210 aanvankelijk een wat tamme opvolging van het opzwepende Alfa Berlina maar inmiddels toch wel een hele mooie ballade zoals alleen Hammill ze maakt.

Ik ging met een neutraal gehoor deze CD beluisteren na alle positieve recensies hier en op DPRP. Redelijk teleurgesteld na het aanhoren van deze voortkabbelende en brave plaat. Hier had ik zeker meer van verwacht. Weinig spannende dingen gehoord. Deze CD komt vast nog wel een keer vaker langs in mijn playlist en wellicht dat ik dan wat beter te spreken ben hierover.

Alfa Berlina blijft een beest van een track.