Brenda Kahn - Goldfish Don't Talk Back (1990)
mijn stem
2 stemmen
Verenigde Staten
Folk / Punk
Label: Community 3
-
The Coal Train Blues (3:37)
-
3rd Avenue L (2:56)
-
Eggs on Drugs (2:19)
-
Goldfish Don't Talk Back (2:49)
-
Sweet Marie (1:55)
-
Winchester Chimes (3:13)
-
This Land Is My Land (3:48)
-
If Red Were Blue (3:16)
-
Waterloo Bridge (2:51)
-
The Ballad of Ridge Street (2:49)
-
Eulogy for My Next Lover (5:42)
-
Paper Dragons (4:28)
0
geplaatst: 2 september 2023, 17:56 uur
Brenda Kahn is een punk-folk singer songwriter , in ieder geval op dit eerste album. Ik heb toevallig dit album als vinyl op de kop kunnen tikken, de achterkant van de hoes, waar ze met gitaarkoffer bij een bar staat intrigeerde mij.
Folk muziek evalueert natuurlijk, maar in ieder decennium is er wel weer een artieste die terug gaat naar de basis, folk als protestsong.
Brenda Kahn speelt zelf akoestisch gitaar en krijgt hulp van een aantal muzikanten. Teksten zijn maatschappij kritisch, feministisch, humoristisch en sarcastisch. Hier en daar wordt ze vergeleken met Patti Smith, maar dan geldt meer tekstueel en het authentieke karakter van teksten.
Brenda Kahn kende Jeff Buckley erg goed, haar latere plaat "Hunger" is een soort in memoriam voor hem.
Maar dit eerste album wordt door veel fans nog als beste en puurste gezien. Hierna kwam ze bij een groter sublabel van Colombia, daar maakte ze 2 platen om vervolgens weer terug te gaan naar kleine onafhankelijke labels.
Op zich een leuke artiest en een leuke plaat. Later verloor ze wel het punk achtige en werd het meer alt-country. Maar op deze plaat is het nog heerlijke punk-folky muziek, compromisloos.
Folk muziek evalueert natuurlijk, maar in ieder decennium is er wel weer een artieste die terug gaat naar de basis, folk als protestsong.
Brenda Kahn speelt zelf akoestisch gitaar en krijgt hulp van een aantal muzikanten. Teksten zijn maatschappij kritisch, feministisch, humoristisch en sarcastisch. Hier en daar wordt ze vergeleken met Patti Smith, maar dan geldt meer tekstueel en het authentieke karakter van teksten.
Brenda Kahn kende Jeff Buckley erg goed, haar latere plaat "Hunger" is een soort in memoriam voor hem.
Maar dit eerste album wordt door veel fans nog als beste en puurste gezien. Hierna kwam ze bij een groter sublabel van Colombia, daar maakte ze 2 platen om vervolgens weer terug te gaan naar kleine onafhankelijke labels.
Op zich een leuke artiest en een leuke plaat. Later verloor ze wel het punk achtige en werd het meer alt-country. Maar op deze plaat is het nog heerlijke punk-folky muziek, compromisloos.
* denotes required fields.
* denotes required fields.