John Paul White - Beulah (2016)

Dit album heb ik aangeschaft in een mooie vinyl versie voor een zacht prijsje. Via internet begreep ik dat John Paul White eerder bij het duo the Civil Wars zat, maar deze muziek ken ik nog niet. Ga ik nog naar op zoek.
Dus zonder ook maar enig vergelijkingsmateriaal deze plaat beluisterd. Het is de tweede plaat van deze artiest, de eerste blijkt begreep ik lang op de plank gelegen te hebben tot Civil Wars populair bleek te zijn. Toen is hij pas uitgegeven.
John-Paul White begeeft zich in het roots segment, wat folk, soms wat country, soms wat poppy. Dat levert mijns inziens een meer dan redelijke plaat op. In alles klinkt de southern-sound op, of de muziek nu wat rockend is of verstild. De nummers pendelen naar alle hoeken van de roots muziek en laveren tussen hoop en vertwijfeling. In een recensie las ik dat het best wel een donker album is. Het is in ieder geval niet vrolijk en opgewekt, maar gelukkig ook niet inkt zwart. The Secret Sisters zorgen zelfs even voor een wat hemelse sfeer. Persoonlijk vind ik het een sterke plaat, die bij elke beluistering beter lijkt te worden.
Hier op Music Meter zijn er nog niet zo veel fans te bekennen, maar wie weet verandert dat wel. Bij de andere twee platen van Jean Paul White staan in ieder geval al wel commentaar en is er ook meer op gestemd. Maar deze plaat mag er ook zijn !