McCoy Tyner - Tender Moments (1968)

Dit album staat nog op mijn wenslijstje, dat maar niet korter wordt. Uitbundig en kleurrijk, zo zou ik het willen omschrijven. Met heel veel blazers die de boel opstuwen (samen met Joe Chambers op drums natuurlijk), waarvan Lee Morgan op trompet natuurlijk niet de minste is. Blijf hier maar naar luisteren, voorlopig met behulp van Spotify. En McCoy Tyner is en blijft (voor mij) een heel fijne pianist, dat is zeker.

Dit schitterende album heeft nu ook een fraaie Tone Poet release gekregen. Klinkt weer als een klokje en Tender Moments is absoluut zo'n album waar continue iets fraais in te ontdekken valt.

Lekker volle jazzplaat met een flinke blazerssectie (waaronder tuba). Ik hoor ook wel een beetje funk en fusion doorschemeren.

De solo's van Tyner en Morgan zijn ook erg mooi. Ik denk dat dit wel eentje is, die ik op plaat zou willen. Lekker stuwende bas/drums ook. Fantastisch.

Deze heb ik op lp kunnen vinden, en zoals altijd komt de muziek beter tot zijn recht. Zes blazers pers je niet zo makkelijk in een digitaal bestand.

Ik ben geen audiofiel en ik claim ook geen verstand te hebben van zaken als dynamic range enzo, maar ik weet wat mijn oren horen.

Enfin, Tyner's eerste plaat waar hij voor een orkest (een nonet) schrijft, en dat lijkt me nogal een flinke klus. Welke instrumenten kies je uit, hoeveel ruimte geef je iedereen, wie mogen er soleren, etc. Ik vind dat Tyner mooie stukken heeft geschreven en dat elk instrument goed tot zijn recht komt.

Mode to John is een eerbetoon aan Coltrane en High Priest een eerbetoon aan Thelonious Monk.

Heel bijzonder is All My Yersterdays die door zijn ingetogenheid de blazers nog beter tot zijn recht laten komen. Erg fraai en harmonieus, erg verstillend hoe de hoorns aanzwellen. De pianosolo is ook echt heel mooi. Het is bijna klassieke muziek.

Lee plus Three is exact wat het is, Lee Morgan plus drie anderen (Tyner, Lewis, Chambers), het enige nummer in kwartet-vorm.

Het is een vooruitstrevende en indrukwekkende plaat, waar Tyner laat zien waartoe hij als componist en arrangeur tot in staat is.

Op persoonlijk niveau prijs ik deze ik erg hoog, met als zinderend hoogtepunt het nummer Utopia, met Spaulding op zowel fluit als altsax en mooie solo's van Morgan en Tyner.

Bezetting: Lee Morgan (t), Julian Priester (tb), James Spaulding (as, f), Bennie Maupin (ts), Bob Northern (frhn), Howard Johnson (tba), McCoy Tyner (p), Herbie Lewis (b), Joe Chambers (d).