Sophie Ellis-Bextor - Familia (2016)

Benieuwd, de vorige was erg goed te pruimen.

Door de hoes van deze dacht ik eerst aan een Southern Bell uit Gone With The Wind en dat the deep South een thema zou kunnen zijn maar het blijkt dat het Zuid-Amerika betreft minder donker en meer dansbaar, aldus de beschrijving op haar eigen website.

Er is ook een single uit inclusief remixes: Come With Us, inderdaad dansbaar en dus terug naar waar ze jaren geleden begon.

En wat een streling voor oor en oog is het toch weer...

https://youtu.be/J71gNs0AbcA

'Come with Us' is weer heel wat anders dan haar vorige album. Ik had eigenlijk wel verwacht dat ze door zou gaan met de sound van 'Wanderlust'.

Best een leuke single, vooral het gitaartje vind ik erg fijn.

''If you give us all your money, we'll give you your dreams''
''In a hazy frame of mind you'll believe this stuff''

Mag ik bij Sophie's cult ?

Hé, heeft ze stiekem Unrequited uitgebracht!?

Een aardig zoethoudertje met zoete violen

Daar is die dan, de nieuwe van Sophie Ellis-Bextor, een album geïnspireerd door een reis in Latijns-Amerika.

Voor West-Europese normen zou je dit een latin album kunnen nummer maar ik niet. Daarvoor luister ik te veel naar artiesten uit die continenten. Er zijn wat trompetten te horen maar niet dat je denkt, aan Mariachi's of dat het tropisch is. Ook de nodige violen op diverse nummers klinken eerder als Country fiddles of kamerorkest dan als Mariachi's. Nee, dit album mag dan elders inspiratie opgedaan hebben, ik vermoed dat alle participanten in het VK wonen en waarschijnlijk niet eens Latino's zijn.

Daardoor voel ik wel het enthousiasme wegebben. Ik ben een groot fan van haar vorige album Wonderlust en niet van de rest, dat is leuk om te horen maar minder boeiend. Eigenlijk ligt dit album halverwege die albums en de laatste. Da's jammer voor mij, een stapje terug dus.

De single Come with Us is een heerlijk up en funky nummer en vertegenwoordigd het beste van de jonge dansbare Sophie. Afsluiter Don't Shy Away haakt daarentegen eerder aan bij het vorige album, en voorlopig mijn tweede favoriet, maar eerder Country dan Latin invloeden.

Opener Wild Forever, met The Who-ish referentie, klinkt als een leuke mix van Synthpop / indie pop/rock, geen latin te bekennen, net als de opvolger Death of Love, indie Synthpop? Crystallise schroeft het tempo terug met een piano en neigingen naar een popballad met micro-gitaarsolo van een gitarist die fan is van U2. Pas op slaapliedje Hush Little Voices zijn dan latin invloeden echt waarneembaar maar klinkt als iets dat erbij gesleept wordt, plus een banjo... een banjo? Welke Latino gebruikt die? beetje een mis-match van stijlen. Geen bedreiging voor Calexico dus! Ook in Here Comes The Rapture klinkt het kamerorkest niet als Latino's, verder wel aardig mid-tempo nummer.

Het is geen slecht album alleen verkeerd aangeprezen, wat bij mij de verkeerde verwachtingen oproept. De hoes is mijn ogen dan ook één van de foute zaken aan dit album. Eenmaal de eerste teleurstellingen te boven, ben ik wel blij met dit nieuwe werk. We moeten blij zijn dat Sophie geen echt Latin album heeft gemaakt, de meeste Europese artiesten die dat deden maakte slechte kopieën waarvan hier en daar echo's op dit album te vinden zijn. De bron van de titel Familia weet ik niet, lijkt niet te verwijzen naar de teksten van de nummers, waarschijnlijk alleen bedoelt om het Latin gehalte op te krikken. Na 4x luisteren gewaardeerd op 4*, meer zit er denk ik niet in maar er is wel meer dat bevalt zoals My Puppet Heart en Cassandra

Ik wordt wel vrolijk van dit album.