Autoheart - I Can Build a Fire (2016)

Autoheart viel drie jaar geleden op met hun video Moscow van hun debuut Punch. Het was een hart onder de riem voor de LGTB gemeenschap in Rusland. En die ondersteuning zijn ze blijven geven. Wij ondersteunen dit soort bands graag en brengen ze met liefde onder je aandacht. En omdat de muziek geweldig is, hopen we dat ze wat breder opgepikt gaan worden. Tot op heden is dat nog niet echt gebeurd, ondanks de toegankelijke muziek die ze maken.

Zelf hoopte de band op een soort Giorgio Moroder meets John Carpenter, maar het werd meer Erasure meets ABBA met een scheutje Never Ending Story van Limahl, wat zij beschouwen als misschien wel het beste nummer uit de jaren ’80.

Twee nummers gingen het album al voor (Possibility en Oxford Blood), en die deden dit al vermoeden. Dit is net als op het debuut ongecompliceerde pop met een fijne jaren ’80 popsaus.

De stem van zanger Jody Gadsen doet mij ook aan Erasure denken. De muziek ligt er dicht bij in de buurt.

Buiten dat deze band heerlijke pop maakt, zijn ze ook uiterst sympathiek door hun maatschappij kritische houding in het voordeel van de LGTB gemeenschap. Ik juich dit altijd toe, en al helemaal als het niet al te opdringerig wordt. En dat is niet het geval, waardoor ik denk dat dit trio zeker best wel eens een groter publiek zou kunnen en mogen bereiken.

Misschien draag ik er nu een steentje aan bij. In elk geval hoop ik dat ze ooit eens naar Nederland komen voor wat optredens, want dat lijkt me wel een feestje te kunnen gaan worden.

Autoheart I Can Build a Fire. Het tweede album van dit trio vol fijne pop. - liveliketom.com