Robin Guthrie & Harold Budd - Mysterious Skin (2005)

Guthrie en Budd? Klinkt interessant! Maar eens achteraan gaan dus.

Vooral doen. Vond het een erg fijne ambient score, waarin het gebruik van gitaar geroemd mag worden. Het mist soms wel wat echte emotie. In de lijn van Badalamenti, Julyan, Martinez...

Zou toch liever The Moon and the Melodies willen aanmerken als de ultieme fimmuzak van Budd en Guthrie.
Deze zakt af en toe wel erg ver beneden NAP.

NAP?

Nieuw Amsterdams Peil. Of te wel; het is moeilijk om het droog te houden.

Mijn recensie.

Ik vind deze wel mee vallen..niet groots maar wel mooie muziek maar passend bij de film die overigens de moeite waard is..

Voor mij is deze muziek onlosmakelijk verbonden met de bijhorende filmbeleving uit de lente van 2005. Het feit dat ik mij ongeveer 13 jaar nadat ik Mysterious Skin in de bioscoop zag, nog steeds het gevoel van toen kan herinneren tijdens het beluisteren van deze OST, zegt veel over de kracht van de score. Niet zozeer de beelden overigens, wel wat door mijn lichaam ging. En dat doe ik nog regelmatig, deze afspelen.

Mysterious Skin was als een ongelooflijk ongemakkelijke droom die enerzijds in een vreemd aangename waas hing, maar menig rake mokerslag uitdeelde die nog lang zouden nazinderen. Een heel dubbele sfeer. Toen de aftiteling kwam, leek ik moeilijk te ontwaken, een soort van sluimerslaap die nog een paar uren zou duren en mij nog dagen bezig hield.

Dat is voor een immens groot deel mede te danken aan de haast hypnotiserende sound van Guthrie & Budd. Wat een unieke sfeer. Telkens ik deze CD beluister, ben ik even van deze wereld.