Joan As Police Woman & Benjamin Lazar Davis - Let It Be You (2016)

Laat ik voorop stellen dat ik een groot liefhebber ben van Joan As Police Woman. Ook live wist ze me enorm te boeien.
Vooraf was ik wat huiverig voor dit album met Benjamin Lazar Davis (wie?!).

Ze hebben elkaar gevonden door hun liefde voor Afrikaanse muziek. Dat kan dan weer interessant worden, maar het zorgde er niet voor dat ik mijn reserves aan de kant kon schuiven.

En dan is het resultaat te beluisteren. Die liefde voor Afrikaanse muziek hoor ik niet terug. Het is toch vooral een Joan As Police Woman plaat, minus de betovering. Het komt allemaal wat kil op me over waardoor het niet weet te raken zoals ze dat op haar vorige albums wel wist te doen.

Alle nummers glijden langs me heen. Met alle liefde wil ik Joan wederom in mijn armen kunnen sluiten, maar vooralsnog is dat niet het geval en er moet heel veel gebeuren wil dat gaan lukken.
Een dipje in de liefde. Dat mag. Volgende keer beter en hopelijk geen definitieve verwijdering.

Voor mij is het meer een waterval, het gaat maar in 1 richting met mijn gevoelens voor haar muziek. Hoe meer ik van haar latere werk hoor, hoe meer ik terugverlang naar haar muziek ten tijde van Real Life.