Keith Sweat - Dress to Impress (2016)

R&B grootheid Keith Sweat weet simpelweg van geen ophouden. Het was 1987 toen hij zijn debuutalbum uitbracht en in die periode van de late jaren tachtig en de jaren negentig scoorde hij menig hit. Vaak smooth en for the lovers, soms ook om eens lekker de dansvloer mee te vullen. Onmiskenbaar in die bekende 90’s stijl. Een stijl die hij ook de laatste jaren mee is gaan nemen. Het maakt Keith duidelijk niet uit of het 2007 is of 1991, de stijl is herkenbaar en aanwezig. Deze nieuwe plaat is de eerste sinds 2011 en zijn releases krijgen steeds minder aandacht. Ik geef graag aandacht aan deze.

Deze plaat start met het prima Good Love. RnB zoals we dat in al die jaren dus wel gewend zijn van Keith Sweat. Hij lijkt nog steeds niet van die succesformule af te stappen. Ook het nummer Tonight zet dat namelijk moeiteloos door.
Op Just the Two of Us, wat trouwens geen Bill Withers cover is, krijg hij hulp van zangeres Takiya Mason. Een alleraardigst nummer die de eerder benoemde stijl vast houdt. Daar voegt hij op Pulling Out the One wat meer lekkere bass aan toe, maar de basis blijft onveranderd en werkt nog steeds.
Special Night is dan misschien wat teveel uitgesmierd en ook Back and Forth houd het wel erg slow, daarop bounced Give You All Of Me juist wel weer lekker door. Heel speciaal is het allemaal nog niet, maar fijn nog steeds wel.
Good Old Dru Hill doet een wijsje mee op Missing You Like Crazy en dat nummer is meer een meedeiner. Waar de slowjam Lovers and Friends menig slaapkamer weer gaat vullen. Het K-Ci & Jojo (over de 90’s gesproken) gevoel bekruipt mij op Feels Good. Daar waar Better Love juist weer heel old school is. Een vibe die doorgezet wordt op de titeltrack. Leuk om die vibe weer eens mee te krijgen.
Een ouderwetse slow jam is er met Can’t Let You Go, waar je met je vingers kan knippen op Say. Misschien bedient hij zich hier wat teveel van adlibs. Overdaad schaadt zeg maar. Het bekende slow werk krijgt een vervolg met Get It In, waar Keith het album uit zingt met Gerald Levert en het nummer Let’s Go to Bed. Een nummer waar door beide heren aardig wat gevoel in gegooid wordt.

Wil je Keith Sweat? Verwacht je Keith Sweat? Dan krijg je Keith Sweat. Niets meer en niets minder is dit nieuwe album. Een album dat naadloos aansluit bij de rest van zijn oeuvre.

(bron: Opus de Soul)