Master P Presents No Limit Soldiers Compilation: We Can't Be Stopped is ongeveer de definitie van het No Limit-leger en haar geluid. Het geheel klinkt simpel en snel in elkaar geflanst en iedereen kan deze release rustig aan zich voorbij laten gaan.
Je kan alles over Master P en zijn No Limit label zeggen, maar als het aankomt op het succesvol uitmelken van bepaalde formules en het met zo min mogelijk inspanning en artistieke kwaliteit een gigantisch fortuin verdienen is er niemand die zo goed is als P zelf. In de eind jaren ’90 was zijn No Limit-imperium op haar top en ging iedere plaat die op haar hoes een gigantische en glimmende tank (No Limit’s logo) had staan minimaal goud. Naast albums gingen ook de No Limit gerelateerde films, kleren en zelfs boeken en speelgoedpoppen als warme broodjes over de toonbank. Iedere artiest – en dat waren er flink wat – die perfect in Master P’s plaatje van stoere gettopraatjes over goedkope producties paste bracht gemiddeld een album per jaar uit, en een flop zat er nooit tussen. Ook verschenen er ook talloze verzamelaars, om simpelweg nog wat meer centen in de la te brengen. Master P Presents No Limit Soldiers Compilation: We Can’t Be Stopped is een van de velen verschenen compilaties, die inhoudelijk niet veel meer bieden dan de reguliere albums.
Op zo’n album als dit mag iedere artiest van het No Limit leger zich een keertje laten horen en wordt het gangsterimago overal verkocht. Het voordeel van zo’n album als dit is dat er sprake zou moeten zijn van een stuk meer afwisseling, aangezien No Limit zoveel artiesten telt dat er telkens een andere aan het woord komt. Helaas valt dit vies tegen, aangezien de producties overal hetzelfde onoriginele en simpele zuidelijke geluid hebben en de teksten overal nergens over gaan, behalve het pronken met hun grote bankrekening, het feit dat ze artiest van No Limit zijn en natuurlijk dat ze van de straat komen en daar een boel niet altijd even nette dingen hebben gedaan.
Het album begint met No Limit Soldiers Pt. ll waar niet een, maar maarliefst negen No Limit-soldaten vertellen dat ze No Limit dienen. De KLC productie bij dit nummer, die bestaat uit een rustig piandeuntje dat door slechts alleen een harde en kletterende drum wordt ondersteund, is allerminst verfrissend en gecompliceerd, maar wel effectief. Veel van de artiesten die op deze track te horen waren hebben ook nog een eigen nummer op deze compilatie, die ook gevuld is met rappers die niet op de opener te horen waren. De immensiteit van Master P’s imperium wordt maar weer eens onderstreept door het feit dat er meer dan vijfentwintig artiesten op deze verzamelaar te horen zijn terwijl er geen enkele gastartiest van buitenaf is en minder bekende No Limit acts zoals Mercedes en Two For One ook niet van de partij zijn. Helaas had er beter wat extra tijd gestoken kunnen worden in het maken van originele of goede muziek in plaats van het tekenen van nog meer artiesten, want kwalitatief is dit album zelfs voor No Limit begrippen niet veel goeds.
Of het nou Mia X’s ongeïnspireerde Girl Power, Snoop Dogg’s lome Gangsta Move (het zoveelste rapnummer waar George Clinton’s One Nation Under The Groove wordt gesampled) of C-Murder’s samenwerking met zijn eigen protégé Magic, Real Niggaz Gone Ride - waarbij je als luisteraar werkelijk denkt dat je het al tien keer hebt gehoord - is, er wordt weinig kwaliteit, laat staan originaliteit, geboden. Mystikal’s solonummer I Ain’t Playin’ is door Mystikal’s ongelofelijk krachtige manier van rappen een stuk geslaagder, en een nummer dat ook de moeite waard is, is Where Da Lil’ Soldiers At?. Niet omdat de groep die verantwoordelijk is voor dit nunmmer zo goed is, het is een duo (genaamd Lil’ Soldiers) dat bestaat uit een zes- en achtjarig jongetje, maar meer omdat dit de jongste act bij No Limit ooit was en de voorloper van succesvolle acts zoals (Lil’) Bow Wow en (Lil’) Romeo.
Master P Presents No Limit Soldiers Compilation: We Can’t Be Stopped is ongeveer de definitie van het No Limit-leger en haar geluid. Simpel, snel in elkaar geflanst, veel rappers die weinig verschillen, makkelijke teksten over de illegale praktijken die de mannen uitvoeren, meer dan vijftien nummers en ook nog een boekje vol met reclame. Voor iedereen die van Master P en consorten houdt, zal dit een prima aankoop zijn. Voor een kennismaking met het label is een soloalbum van een van de betere mc’s van het label – Master P of C-Murder – een stuk handiger, aangezien de lat daar wat hoger ligt en productioneel tenminste een graantje vindingrijkheid te horen is.