Rich Robinson - Flux (2016)

Prima plaat weer van Rich, maar toch iets minder dan de voorganger Ceaseless Sight. Dat vind ik nog steeds een topalbum. Stuk voor stuk sterke nummers die er op staan en een heerlijke sound.

De sound op Flux is niet veel gewijzigd maar de nummers vind ik niet allemaal even sterk. Hier en daar zijn wel wat atmosferische keyboards toegevoegd wat wel nieuw is. Music that Will lift me vind ik wel een erg lekkere single. En er staan zeker nog meer zeer fijne dingen op. Ook het gitaarspel is weer genieten geblazen. Maar nummers 2, 12 en 13 vind ik vooralsnog niet zo bijzonder.

Een ander soort plaat dan Black Crowes of Magpie Salute of Chris Robinson Brotherhood.

Ik vind het wat lijken op Steepwater Band, en dat is een enorm compliment voor Rich.
Misschien dat liefhebbers van deze plaat er goed aan doen Steepwater Band een kans te geven.

Ergens ligt het ook wel een beetje in het verlengde van bijvoorbeeld Blackberry Smoke.

Een hoop namedropping voor deze prima southern rockplaat van een artiest die ik wat meer tot mij ga nemen. Overigens is Rich ook een prima zanget, valt me op.