The Longcut - A Call and Response (2006)

Het is lang geleden dat een album bij een eerste luisterbeurt zo'n ontzettend goede indruk heeft gemaakt als deze. Waar ik een zoveelste Arctic Monkeys-kloon verwachtte, werd ik totaal verrast. Melodieus gitaarspel en synthesizergeluiden wisselen zich af met overdonderende gitaar- en drumexplosies. Nu al een aanrader, zal er later nog eens op terug komen.

Zoals J. hierboven zegt, geweldig album. Erg melodieus ook, wat mij erg goed in het gehoor ligt. Ik begin bij een 4, eens kijken wat het gaat worden. Voor de liefhebber, het album staat ondertussen in 3voor12 luisterpaal.

Vet rockend album, fantastisch. Verdient zeker meer aandacht, ik denk dat veel mensen dit erg cool zullen vinden! 4*

inderdaad, ik herinner me dat deze plaat op luisterpaal inderdaad een goede indruk op me maakte. Ik moet dringend meer naar the longcut luisteren !

ik heb het album ondertussen in mijn bezit !
alweer vraag ik me af waarom dit niet meer aandacht krijgt ...
Dit verdient een publiek

dit album wordt bij iedere luisterbeurt exponentioneel beter ! Geef die mannen een podium, en snel !

Inderdaad!

Verdomme remmer, wat een tip. Je kan dit album vergelijken met dronken worden. De eerste paar luisterbeurten vind je het wel leuk, maar na de vijfde keer heb je het steevast zitten, en je raakt er niet zo makkelijk van af. Ik kijk al uit naar de kater.

Dit album moet dringend wat aandacht krijgen!

ik werd van jullie commentaren wel een beetje warm heb hem besteld ik ben benieuwd, wordt vervolgd

mooi zo, zo hoort het !

Vandaag nog eens herbeluisterd. Wat is deze goed.

Zag The Longcut in het voorprogramma van The Charlatans in Brixton Academy, afgelopen december. Hoewel iedereen uiteraard wachtte op de Charlies, de reacties op A Quiet Life en Transiton waren laaiend enthousiast. Vette tracks.

dit is voor mij goed vermomde post-rock, en dan wel van de betere soort.

foutje, is helemaal niet vermomd, is gewoon post-rock.

nja, het gaat wel verder dan dat vind ik. Eerder een kruisbestuiving tussen post-punk en postrock.
Maar die termen zijn uiteindelijk ook weer zo hol en breed als wat.
Ik noem het liever gewone muziek !

Wat een vette plaat is dit. Kende hem al een tijdje, maar de laatste tijd dringt ie pas echt door. Transition is echt een van de strakste nummers die ik ken. Faces, among the faceless now!

op hun site staat dat ze hun tweede album al zo goed als rond hebben en dit jaar gaan uitbrengen.
Deze plaat ruikt naar meer, en beter nog: deze plaat ruikt naar een optreden!
Dat ze snel mogen komen

Klinkt als een bandje dat zowel Arctic Monkeys als Mogwai erg kan waarderen. Heerlijke kruisbestuiving.