Eric Andersen - Blue River (1972)

Prachtig folkrock album, vanaf 28 februari weer verkrijgbaar op CD, met de 2 bonustracks. Opgenomen in Nashville met producer Norbert Putnam en Allmusic kan er zomaar 5 sterren waardering aan kwijt. En dat lijkt me volkomen terecht. Andersen woont inmiddels al jaren in Nederland.

zoals hierboven al vermeld, verscheen er van dit album uit 1972 een re-issue in 1999. de inmiddels 80 jarige Amerikaanse singer/songwriter Eric Andersen heeft een enorme staat van dienst, teveel om hier op te noemen. de man was in de jaren 60 onderdeel van de Greenwich Village folk scene in New York (o.a. met mensen als Tom Paxton, Phil Ochs, Bob Dylan). zijn nummers "Violets of Dawn" en "Thirsty Boots" van zijn eerdere Vanguard albums zijn klassiekers. hij schreef o.a. songs voor Johnny Cash, Judy Collins en Linda Ronstadt. zijn "Thirsty Boots" haalde de "final cut" niet van het Self Portrait album van Bob Dylan, maar werd later alsnog uitgebracht via The Bootleg Series Vol. 10.

"Blue River" werd commercieel gezien zijn meest succesvolle album. er staan over de hele linie sterke songs op. 8 van de man zelf en 1 "More Often Than Not" van David Wiffen. voornamelijk "love songs" in een open, warme productie, gegoten in mooie arrangementen, gezongen met de prachtige, zuivere stem van Eric Andersen.

de opener "Is it Really Love At All" zal ook de liefhebbers van de muziek van James Taylor aanspreken. "Wind & Sand", "Faithful" zijn fijne door pianospel gedragen ballads. op "Sheila" dat qua tekst thematisch aan "Tecumseh Valley" van Townes Van Zandt doet denken, horen we fijne gitaarsolo's van Andy Johnson. "More Often Than Not" is een up-tempo nummer met geweldig dobro spel van David Bromberg en een heerlijke mondharmonica van de man zelf. de gospel "Round The Bend" herbergt een gospelkoor van de groep The Jordanaires. Joni Mitchell zingt de background vocal op het titelnummer, de ballad "Blue River". het enige minpuntje is het bluesy "Pearl's Goodtime Blues" dat uit de toon valt bij de relaxte flow van dit album.

wat betreft de bonus tracks, is het een raadsel waarom de outtake 10) "Come To My Bedside, My Darlin" op de oorspronkelijke release ontbrak. dit eigen nummer van Eric Andersen is 1 van de hoogtepunten op dit album. een prachtige melodie met een heerlijke mondharmonica partij, dat de sfeer oproept van het "Ghost of Tom Joad" album van Bruce Springsteen. het album sluit af met 11) de 2e bonus track, het met vrolijke honky-tonk en accordeon geluiden opgetuigde Hank Williams nummer "Why Don't You Love Me".

album (tracks 1 t/m 9) werd geproduceerd door Norbert Putman en opgenomen in Nashville, Tennessee
bonus tracks 10 en 11 produced by the Andersen Project
Expanded Edition Reissue Producer: Bruce Dickinson

de muzikanten op dit album:
Eric Andersen: acoustic guitar, piano, background vocals, harmonicas
Andy Johnson: electric guitar, vibes
Deborah Green Andersen: piano & background vocals
Mark Spoor: bass
Gerry Carrigan: percussion
Glenn Spreen: organ, harpsichord, woodwind & string arrangements
Norbert Putnam: bass
Jim McKevitt: drums
Richard Schlosser: drums
David Bromberg: dobro
Kenneth Buttrey: percussion, drums & tambourine
Eddie Hinton: electric guitar
David Briggs: organ, celeste
Grady Martin: gut string guitar
Kevin Kelley: accordion
Weldon Myrick: steel guitar

uit de liner notes van Anthony DeCurtis:
"It is an expression of a Sixties afterglow, and our time. The songs are serious, literate, winning and sensitive. Nothing is overstated. The melodies are lovely, never showy or clever. The meanings are neither handed to you nor hidden, but simply declared, there for you to find. The warm intimacy of Eric's voice gives the songs the emotional character of a good friend whispering stories in your ear in a bar late at night. Their quietness is inextricable from their intensity...."

Fijn informatief verhaal, man! Al je bijdragen lees ik trouwens met veel plezier. Wellicht kan dit album je ook bekoren. Danko, Fjeld & Andersen - One More Shot (2001) - MusicMeter.nl Op spotjefijn te beluisteren onder de naam Rick Danko of albumtitel One more shot. Met als uitgebreide bonus de heren live op cd 2.

thanks mate Kalamitsi. die ga ik checken. hou erg van de stem van Rick Danko en de man schreef niet de minste nummers voor The Band. van Eric Andersen, de man schijnt al jaren in NL te wonen, verscheen in 2018 een 150 minuten durende documentaire "The Song Poet" (regie Paul Lamont). hij maakte in de nadagen van zijn carrière nog 2 geweldige albums, t.w. "Memory of the Future" (1998) en "You Can't Relive the Past" (2000). als je liefhebber bent van s' mans werk, kan ik je met name de laatste aanbevelen.