Ólafur Arnalds - Island Songs (2016)

Amper 30 en al veel gedaan in uiteenlopende muziekgenres in verschillende hoedanigheden. Dat het erg mooi is staat voor mij vast. Zeer geschikt voor bij een haardvuur, in een hut in een uitgestrekt landschap of aan zee. Ik vind dit album wel eerder meer van doen hebben met folk en IJsland dan met klassiek, hoewel het me ook wel aan Einaudi doet denken.

Zo weinig mensen die deze schitterende plaat hebben gehoord?
Doria...

Nee hoor, was nog vergeten te stemmen.

Betoverend!

De betovering klopt, ik zit er momenteel ook naar te luisteren. Bevalt mij beter dan eerdere albums van Ólafur Arnalds. Ik herken zeker de link met Einaudi.
Mooi hoe bepaalde IJslanders (naar ik vermoed, ik beheers de taal niet geheel, een beetje dan..) hier aan mee werken.

Það er enn að bíða eftir fyrstu snjókorn. Virðist frábær að hlusta á þetta þá. Með glasi af súkkulaði mjólk!

Bijgaand een link naar mijn korte recensie op mijn blog : Music that needs attention: Ólafur Arnalds - Island Songs - musicthatneedsattention.blogspot.nl

Citaat uit de krant Trouw van gisteren: "...Dat toerismebureau doet het voorkomen alsof IJslandse artiesten geïnspireerd worden door de indrukwekkende natuur in ons land", legt Arnalds over de telefoon uit. Fel: "Maar in werkelijkheid gaat niemand hier naar buiten om een vulkaan te bekijken en dan een nummer te schrijven. Dat is een sprookje. In plaats daarvan wil ik laten zien hoe de muziek leeft in kleine gemeenschappen en hoe mensen hun leven en muziek vormgeven."
>>>

IJsland is voor 80% ook dor, triest en troosteloos heb ik me laten vertellen. Wil er zelf nog eens graag naartoe. Een beetje diezelfde mystieke illusie hangt ook in Scandinavië. Ik begrijp dat de noordelijke landen prachtige stille stukken natuur hebben maar het maakt Zweden en Denemarken bijvoorbeeld ook een van de saaiste landen die ik ken. Kan me voorstellen dat Arnalds liever een IJslands pilsje opentrekt (Hvalur 2, gemaakt van walvisballen) en de de kraker FH Hafnarfjörður tegen KR Reykjavík kijkt. Prettig album overigens.

Daar kan ik het alleen maar volkomen mee eens zijn. Deze kerel heeft nog veel in z'n mars, en ondanks het feit dat hij nog relatief jong is, heeft hij al veel bewezen.

Ik was 'm, eerlijk gezegd, een beetje uit het oog verloren. Minder tijd voor muziek, meer focus op het verleden, dat soort dingen. Nu kwam ik deze nieuwe EP tegen in de updates, en zag ik dat ik er een halfuurtje zoet mee zou zijn. Nou, die tijd had ik dus wel. En wat ben ik blij dat ik er de tijd voor genomen heb.

De eerste luisterbeurt zit er bij moment van schrijven net op, en ik blijf lichtjes verweesd achter. Overdonderd, betoverd door de stille magie die in de sterk verbeeldende composities van Arnalds schuilt. Met 'Particles' als voorlopig hoogtepunt. Weggevaagd worden door een song, ik maak het niet vaak mee, maar zo nu en dan gebeurt het, en dat vind ik ongelooflijk fijn. In 'Particles' gaan het vocale en instrumentale aspect van muziek op zulk een manier samen, dat ik er haast gelovig door zou worden. De ontdekking van de hemel, om het met de heer H. Mulisch te zeggen.

Meer kan ik momenteel niet uitbrengen, de adem is me nog steeds half benomen. Wat ik wel al kan zeggen, is dat ik dit kleinood zeker niet voor het laatst heb beluisterd. Maar voor nu zal deze korte impressie moeten volstaan.

Ieder eiland heeft zijn eigen sfeer, die wordt goed verzorgd door Olafur Arnalds, en zijn mede solisten.
Werkelijk van wonderbaarlijke schoonheid en even weg van ons drukke bestaan. Weer een pareltje om te koesteren.

Zojuist op aanbevelen van Lura mijn eerste luisterbeurt gehad. Een prachtig album, waarin ik vooral de eerste drie nummers fantastisch vind. Het enige nummer wat een beetje buiten de boot valt is wat mij betreft Particles. Ik vind het nummer iets te glad en daardoor breekt het voor mij de sfeer een beetje. Maar goed, dit was slechts de eerste luisterbeurt en misschien groeit dat nummer nog op me. Schat nu dat ik tussen de 4 en 4.5 uitkom, maar ik ga nog een paar keer luisteren voordat ik stem.

Ik volg je volledig, zonder dat nummer was het een 5* geweest.

Wat is Árbakkinn toch een prachtig nummer!!!

Wat Einar Georg Einarsson op Abakkinn allemaal zegt weet ik niet, maar het klinkt betoverend mooi en ontroerend, als een oude IJslandse visser, zoiets visualiseer ik.
Wat een mooie verstilde plaat. Hele korte speelduur, maar dat verbloemd niet dat het hier om een hedendaags klassiek meesterwerkje gaat.

Einar Georg Einarsson is de vader van Ásgeir.

Wat een prachtalbum is dit. Heerlijk om op te zetten nu in deze winterdagen.

Prachtig ingetogen album!

Mooie ontdekking dit album....

Troostrijke muziek. Even weg van de dagelijkse realiteit. Heerlijk.

Al dagen luister ik naar het schitterende album Island Songs, en met elke keer dat ik het hoor, lijkt het alleen maar mooier te worden. Terwijl ik naar de muziek luister, verschijnt IJsland – een land waar ik nog nooit geweest ben – als een dagdroom voor mijn geestesoog. Met Island Songs kan ik even de dagelijkse gehaastheid en stress ontvluchten. Van begin tot eind ontroert het me. Binnen het neoklassieke genre ervaarde ik dit tot nu toe alleen nog bij het werk van Jan Swerts.