Jimmy Smith - Back at the Chicken Shack (1963)

Geweldig!!! heerlijk album. Net nieuw uitgebracht in de Rudy van Gelder Serie. Voor maar 5 euro in een uitverkoop bak!!

Ha, een Hammond-orgel! Niet mijn meest favoriete geluid, maar het wil er wel mee doorgaan. Zo lelijk is het ook weer niet. Jimmy Smith probeerde toentertijd het imago van het orgel op te vijzelen en ik denk dat ie daar wel in geslaagd is. Samen met drie muzikanten (tenorsax, gitaar en drums) heeft ie een gezellige jazzplaat bij elkaar gespeeld. Gezellig? Ja gezellig lijkt me de juiste benaming ervoor . Het klinkt redelijk funky en luistert ook heel gemakkelijk weg.

Overal waar ik kom op mijn reis door de 1001 albums (you have to hear before you die) zie ik de voetsporen van Vinokourov.

Back at the Chicken Shack staat nu voor het eerst op en ik geniet van de relaxte sfeer.

Die mening had ik ook lange tijd, maar ik merk dat ik er steeds minder moeite mee heb.
Ook op dit album vind ik het eigenlijk gewoon erg lekker klinken zonder dat ik me er aan stoor. Het swingt lekker weg en het funky geluid is sowieso wel een plus.

Ik denk wel dat Tom Waits dit album een keer of wat op zijn platenspeler heeft gehad

Dit jazz plaatje klinkt aanvankelijk tijdens het eerste nummer best goed. Maar 3 nummers verder luister ik nog steeds naar hetzelfde eentonige ritme en dan begint dat Hammond-orgelgje behoorlijk irritant te worden. Leuke poging tot het maken van originele jazz, maar slaat door eentonigheid de plank mis.

Wat een geweldige plaat is dit zeg. Prima nummers en een uitstekende Stanley Turrentine en Jimmy Smith.