Adrian Snell - The Passion (1980)

Ik kan me nog goed herinneren dat mijn ouders dit vroeger op een cassettebandje hadden. Heb het als kind vaak geluisterd! Goeie muziek!

Voor de gelovigen onder ons de ultieme Paasplaat. Daar waar de meeste Passie-stukken eindigen bij de kruisiging, gaat het hier door naar de Paasmorgen: Jesus is Alive ! Eeuwig leven, ik ga er voor!

Smakelijk eten, wie heeft de eieren al gevonden?

Tijdens de lijdenstijd maar weer eens opgezet. Prachtig progrock album (zeker de 'hardere' stukken) met hele goede muziekanten (bijv. Simon Phillips op drums)
Maar vooral de boodschap:
LONG LIVE THE KING, HE'S ALIVE!!

Tja, heb je net een avondje voor de buis doorgebracht met een charmant haperende Ruud de Wild, weet je weer ongeveer waar het over ging in het oude arrestatieverhaal, blijkt dat er al veel eerder een populaire The Passion was. Zoals déze van Adrian Snell, hier nog maar 25 jaar jong en inmiddels ruim 40 jaar geleden zo mooi op de plaat gezet.

Het verraad, het lijden, het liefdesdrama, de aanhang van JC die het op het 'moment suprême' zo laf liet afweten - het zit er allemaal in. De goede afloop is ook bij KRO-NCRV wel verzekerd, maar op een minder orthodoxe wijze dan hier vertolkt in het opstandingslied Jesus Alive!. Soms bekruipt me de indruk dat gelovigen zó sterk de nadruk op het wonder willen leggen, dat het bijna een beetje verdacht gaat worden. Zien was geloven voor Maria Magdalena, maar het zien verging en nu hebben de gelovigen een onzichtbare opgestane Heer. Een terechte vraag is dan natuurlijk deze: En waar is die opgestane Jezus dan nu? Laat niemand zijn vinger opsteken. Want nu benaderen we de grens van het verhaal en is het maar beter dat we even zwijgen.

Al met al toch een mooi muziekstuk, gezongen en gemusiceerd met klasse. Adrian Snell heeft in later werk wel eens een uitglijder gemaakt naar mijn mening, zie aldaar. Voor nu: een terecht gedraaid symfonisch rockalbum; vandaag en dit weekend in caravan en vakantiehuisje. Waar het Paasverhaal natuurlijk een prominente plaats mag innemen. Naast ei, haas en pastelkleurtjes.

Hij staat nu op.
Waar ik misschien vanavond naar de Paaswake had zullen gaan (beetje munt..) heb ik het op Jesus Christ Superstar en The Passion van Snell gehouden, thuis op de bank.

Nu komt Jesus is alive voorbij.
O dat kan ik prima onderschrijven en enthousiast mee zingen.
Het is toch net ff het happy clappy sfeertje voorbij. En sowieso van een goed muzikaal niveau.

Als middle of the road protestants gelovige is de Opstanding voor mij geen haarkloverij. Hoe we dat ook beleven, doordenken en ons voorstellen... het is beter als gelovigen elkaar vasthouden als gemeenschap.

Dus: Snell's album is een mooi voorbeeld waar je ook bij uit kunt komen vanuit het verhaal van Jezus.

Sinds vorige maand is er een remaster (en opnieuw gemixte versie) uitgekomen van dit album. Gedaan door de zoon van Adrian, overigens - die eerder werk verrichte voor Dua Lipa en Paloma Faith, to name a few.

Lang verhaal kort: wat is dit album er van opgeknapt. De muziek was altijd al zeer hoogstaand, maar de oorspronkelijke uitgave was voor mij eerlijk gezegd nauwelijks beluisterbaar, zo ongelooflijk slecht klonk het.

Het is nog steeds geen high fidelity, maar er is wel een gordijn open getrokken. Of, om voor de bijbelvasten in het paasverhaal te blijven: van boven naar onder gescheurd. De piano klinkt nog enigszins blikkerig, maar de stemmen zijn veel beter van elkaar te onderscheiden en het koor en orkest verzuipen niet langer in een brei van geluid.

En dan de muziek zelf, tja.. die blijft hoogstaand, maar dankzij deze heruitgave komt het nóg meer binnen. Een rockopera van formaat, en of je de inhoud nu wel of niet deelt, een aanrader van jewelste om eens te beluisteren.

Toen ik een jochie van 10 was , heeft deze man nog bij ons thuis gegeten.

Hij brak het brood en sprak tot jullie?

Nee hij trad op in mijn woonplaats. Hij at bij ons, want mijn vader mede organiseerde dat .

Ik heb deze ook, zowel op LP als op CD. Charmante plaat om op Eerste Paasdag te draaien. Al klinkt het allemaal wat braafjes en vind ik niet alle nummers even sterk. Ik ben sowieso niet zo van de koormuziek, en de koorzang speelt een vrij grote rol op dit album.
Maar als verzameling songs over leven, dood én opstanding van Jezus Christus is het wel een geslaagd conceptalbum. Het staat me bij dat ik de productie ook niet denderend vond. Hopelijk is die remaster een stuk beter, al kan ik me ook voorstellen dat dat magere geluid gewoon in de opname zelf zit. Een remastering kan dat niet altijd verhelpen.

EDIT: Het is dan ook een remix, lees ik op zijn site (en dat schrijft NotFadeAway ook al). Voor de liefhebbers: hij gaat ook weer op toernee met het repertoire van dit album. Uiteraard rond de Paasdagen.