Swain - The Long Dark Blue (2016)

Top plaatje met internationale allure van deze in Berlijn woonachtige Nederlandse (Utrechtse) rockers. Vooral de eerste helft van de plaat is uitstekend. Goed (misschien té) gevarieerd, 90's pop-grunge-punk met duidelijke invloeden van de bekende bands, uitschieters naar het harde (hardrock/lichte metal, maar dat eigenlijk alleen vocaal) en nummers waarin gas terug wordt genomen. Uitstekend geschreven catchy liedjes die nergens te lang (soms eerder te kort) doorgaan. Een hele ommezwaai vergeleken met het oude werk, maar het wordt er zeker niet slechter op. Sommige nrs kunnen een soort half-psychedelische grungy Swervedriver-achtige bridge gebruiken, nu is het wel erg poppy.
Catchy uitschieters zijn Punk-rock messed you up, Half Asleep / Half Awake, het trage Never clean my room en Kiss me hard. Maar eigenlijk doen de meeste nrs niet voor elkaar onder. Helaas ook wat op vul nummertjes die wat mij betreft het tempo uit de plaat halen en weggelaten hadden mogen worden. Het einde van de plaat is met "rid myself of you" weer prima.

Wat de plaat echt af maakt is de uitstekende productie! Drums staan er goed op, en de zang ligt lekker in de mix, maar toch voelt het nergens over-geproduceerd. Live mag het allemaal wat strakker (vooral de drum), en beter uitgebalanceerd.

Al met al een dikke aanrader, puike grunge-punk-rock, lekker back to the nineties met een band van NLse bodem.