Beth Hart - Fire on the Floor (2016)

Fantastische plaat van een vrouw die bijna alles in het leven al een keer heeft meegemaakt

Je zou zeggen dat het een keer minder wordt, maar ik vind ook hier elk nummer gewoon weer geweldig!

Super.....een nieuwe Beth Hart. De vorige viel mij wat tegen eerlijk gezegd, maar het blijft een ras artiest. Op het eerste gehoor wat meer blues/jazzy sound. Dat is positief; ik vond bbbb erg goed. Stem volgt.

Die heeft ze nu nog niet?

Hahaha..... Mijn stem zegt voorlopig 4.0*

Tja, ik weet 't niet... Ik volg Beth Hart al sinds "Screaming for my Supper". De Beth die je meedogenloos beetgrijpt, haar strot open trekt, je snoeihard tegen de grond aan kwakt, je alle hoeken van de kamer laat zien en je vervolgens liefdevol van de grond opraapt.. dat is de Beth waar ik van hou. "Broken & Ugly", "Say Something", "Sick" - stevige rocksongs. Een ballade als "Delicious Surprise" of "Life is Calling" kan ik ook mee leven.

Maar dat soul/blues-pad dat ze sinds een paar jaar bewandelt - ik moet er nog steeds aan wennen. Ik koop wel trouw alle albums, ook deze. En dan hoop ik dat er weer even zo'n rockend Beth-nummer tussen staat. Op dit album komt "Fat Man" dan nog een beetje in de buurt. De rest kabbelt een beetje voort en blijft bij mij niet echt meteen hangen.

Ze heeft nog steeds een dijk van een stem en ik heb het gevoel dat ze zich weer gelukkig voelt, dat vind ik fijn voor haar. Maar als ik dit album op zet en die jazz-muziek begint, dan grijp ik toch liever een plaat pré-"Bang Bang Boom Boom" uit de kast.

Misschien zijn Beth en ik wel uit elkaar gegroeid..

Een beetje soft voor haar doen...

Picture in a frame is een song die gevoelsmatig thuis hoort op Better than Home. Prachtig!
De rest van dit album echter haalt het in de verste verte niet bij dat meesterwerk

mee eens!!!