The Dutch - Under the Surface (1985)

The Dutch zou je kunnen kennen van het hitje This is Welfare uit 1983. Ik ken The Dutch m.n. van de single Another Sunny Day uit 1985. Daarna nooit meer wat vernomen, totdat ik ze onlangs weer tegen kwam in de platenzaak. SonyBMG heeft namelijk in de serie Collections ook een CD aan The Dutch gewijd. Betreffende verzamelaar bevat nagenoeg alle nummers van Under the Surface en het EP'tje This is Welfare, waarmee je dus meteen bijna het hele oeuvre voor een paar euro'tje in huis hebt.

En wat blijkt? De muziek van The Dutch heeft al die jaren probleemloos overleefd. De nummers klinken verrassend eigentijds en zijn anno 2006 nog prima te verteren. Waar veel muziek uit de jaren 80 nu nogal eens gedateerd overkomt (vooral vanwege de produktie), klinkt The Dutch nog fris en fruitig. Onnederlands goed. Wie houdt van de vroege Joe Jackson, Talking Heads en XTC moet The Dutch vooral eens proberen.

Dat is een aanrader. Wist ik nog niet. Ga er meteen naar op zoek. Deze verzamelaar in de serie Collections moet dan ook nog aan MuMe worden toegevoegd.

Meteen bij bol.com besteld.

ik heb deze plaat nog op LP, weer eens gedraaid maar ik kan niet zeggen dat ik het net zo leuk vind als laat zeggen, 20 jaar geleden.
Een vergelijk met Joe Jackson zou ik niet willen maken maar het slappere werk van Talking Heads kan ik mij wel in vinden.

De enige reguliere LP van The Dutch heb ik nog op vinyl.
Another Sunny Day is het singeltje dat er vanaf kwam en kreeg nog wel wat airplay.
The Dutch staat voor keurig verzorgde muziek met invloeden van Talking Heads, maar bv. ook van XTC en de rustigere kant van Joe Jackson hoor ik er ook nog wel in.
Je hoort veel fretloze bass en piano in meest rustige nummers en zanger Hans Croon lijkt echt wel wat op David Byrne.
America, Swim Or Go Under, In My Head en het heel rustige Another d'Artagnan zijn naast het singeltje ook erg mooie nummers.
Over het algemeen wat ingetogener nog dan de This I.s Welfare mini-LP.
Hele aardige voetnoot in de Nederlandse popgeschiedenis.

Ik had zelf niks met de Talking Heads of Joe Jackson. Maar The Dutch vond/vind ik wel OK.

In de jaren 80 vond ik dit een van de betere Nederlandse band. Maar nu moest ik hier weer aan wennen. "Opnieuw ontdekken." Het zal nu waarschijnlijk niet dezelfde waardering krijgen als destijds. Maar toch leuk dat ik in staat ben dit album te beluisteren.

En tot slot nog een beetje geschiedenis. Tussen This Is Welfare en dit album had je nog een single Video en America was ook geregeld op de radio te horen. Stuk voor stuk leuke songs.

Binnenkort verkrijgbaar op iTunes en Spotify! Ik ben samen met de band bezig met de remastering van dit album vanaf de originele master-tapes inclusief bonustracks. Het hele proces is te volgen op de Facebook-pagina van The Dutch

Ze zijn weer bijeen voor een vierde album die later dit jaar in de Paradiso gepresenteerd wordt. En aangezien ik de hele dag al naar muziek luistert die geïnspireerd is door de late 70s en vroege 80s dan kan ik deze er wel achter plakken. Met dan ook die EP erachter waarop This is Welfare staat, die heeft Deezer ook.

Zo op het eerste gehoor klinkt het erg lekker, doet vooral denken aan Joe Jackson en ook aan Thomas Dolby zoals in Another D'Artagnan. Die in die periode ook alle vrijheid name om met andere stijlen en formats te spelen. Ook door die piano en de klankkleur herkenbaar voor die periode.

Dat is leuk nieuws.
Altijd veel sympathie voor dit bandje gehad.

Waarom spreken ze America in de eerste helft van de song zo beroerd uit Ameritja. Kwam vanmorgen deze lp in een pracht staat tegen in een kringloop, en heb daarom flink getwijfeld, maar niet meegenomen, klinkt wel goed na een eerste luisterbeurt.

Eerlijk gezegd kon ik weinig tot niks met dit album, totdat ik het laatste nummer hoorde. Dat klinkt echt behoorlijk goed en al helemaal t.o.v. de rest.

Mooi album, klinkt nog steeds prima. Lekkere fretloze bas en de nummers zitten on-Nederlands goed in elkaar. Zeker voor die periode toen veel Nederlandse bands nog in steenkool Engels aan het wauwelen waren over het wandelen met de hond langs het strand en andere flauwekul. The Dutch had zeker meer in hun internationale mars dan wat er uit gekomen is. Samen met This Is Welfare zijn dit (mini?) albums die bij mij nog steeds stevig in de collectie staan. Er was meer NL fraais in die tijd hoor, MAM, Div, Claw Boys Claw (oude bezetting), Fatal Flowers, UDS, Toylets, The Visitor, Clan of Xymox, Slauerhoff etc. The Dutch had toch wel een eigen geluid en ik vind de nummers anno 2021 nog steeds lekker om te draaien.

Behoorlijk onderschat, destijds in het voorjaar van 1985. De single 'Another sunny day' stond enkele weken in de tipparade en kreeg behoorlijk veel airplay (VARA, Veronica's Tipparade vrijdag van 13.00 - 15.00 uur), maar raakte ondergesneeuwd door de commerciële disco. Zelf schonk ik er ook niet veel aandacht aan, totdat ik het singletje op een rommelmarkt kocht. Ik snapte daarna niet waarom ik dat plaatje in 1985 over het hoofd had gezien. Onlangs stuitte ik op de lp, en draai 'm met veel plezier: 4,5 sterren.

1985, ik zou dan eigenlijk The Dutch toch wel moeten kennen, maar enkel de naam zegt me iets, muziek absoluut niet. Zal nog eens kijken in mijn oude Vinyl tijdschriften of daar nog iets in staat, hoewel dat toen ook wel vaak veel gewauwel was.
Deze plaat in de kringloop gevonden voor maar 1 euro, altijd leuk. Puik exemplaar en wat me als eerste opvalt is de goede open productie.
Op dit forum werden al snel de namen van Joe Jackson, Talking Heads en XTC genoemd. Ik begrijp dat ergens wel, zelf dacht ik na het eerste nummer ook aan Dalis Car.
The Dutch wordt een new wave band genoemd, het is maar net wat je onder new wave precies verstaat. Het is in ieder geval geen post punk en staat ook ver af van de doem muziek in die tijd. New Romantics hoor ik soms ook nog wel in terug. Op zich vind ik het een zeer onderhoudend album, muzikaal best in orde. Eigenlijk wel een beetje On-Nederlands.
Ik heb ook gelezen dat vooral de VARA dit album heeft gepromoot, ik was in die tijd veel meer een VPRO luisteraar, en toen ook geen OOR lezer, maar Vinyl. IK denk dat ik het toen ook misschien iets te algemeen had gevonden, luisterde vaak wat extremere muziek, soms zelfs richting avant garde.
Maar ik vind het nu eigenlijk best wel een goed album, zeker muziek die halverwege de jaren 80 paste, zonder die echte jaren 80 synth sound, maar nog redelijk pop/rock gericht. Ze moeten ook nog hebben gespeeld bij de grootste demonstratie tegen kruisraketten in Den Haag, ik was daar ook maar kan me niet herinneren ze te hebben gezien of gehoord.
Rond 2014 moet the Dutch aan een 2e jeugd zijn begonnen en zijn nog steeds actief.
Maar dit is best een redelijk album uit 1985.