clipping. - Splendor & Misery (2016)

Splendor & Misery is een conceptalbum waar je zo een paar A4'tjes over vol kan schrijven. Het verhaalt over het losbreken van Cargo № 2331, een slaaf die gevangen is op een ruimteschip. Na een grote opstand op het schip, die hem zijn 'vrijheid' oplevert, is 2331 de enige levende ziel op het schip, dat wordt gerund door een intelligente boordcomputer - die langzaam verliefd wordt op de gevangene. Het is een dystopisch concept dat duidelijke politieke implicaties heeft met betrekking tot de macht van technologie en maatschappelijke ongelijkheid, en dient om zowel de verontwaardiging erover als de drang om eraan te ontsnappen over te brengen: aan het einde kiest 2331 er niet voor om terug te keren naar de rest van de mensheid, maar om met zijn schip het wijde heelal in te vliegen.

Vorm en inhoud zijn perfect in evenwicht op Splendor & Misery, en dat komt zowel door rapper Daveed Diggs als door producers Jonathan Snipes en William Hutson. Door zijn delivery brengt Diggs over wie er aan het woord is - zo zijn de eerste gerapte teksten op het album de emotieloze, razendsnelle reacties van de computer op het begin van de opstand. De productie is hard, noisy, mechanisch en industrieel, maar nu en dan breken flarden van melodische, vaak duidelijk op de muziek van chain gangs geïnspireerde klanken door het oppervlak - en dan heb ik het niet alleen over de a capella stukken in Long Way Away en Story. Zo worden toekomst, heden en verleden op verschillende manieren verweven in en rondom het verhaal van Cargo № 2331.

Het concept van het album niet dient dus niet alleen als handige metafoor om politieke issues als technologie, geschiedenis en identiteit mee te bespreken, of als middel om clipping.s liefde voor sciencefictionliteratuur te ventileren; het verhaal past ook perfect bij de muzikale stijl van de groep. Allemaal leuk en aardig natuurlijk, maar klinkt het ook goed? Daar ben ik voor mezelf nog niet helemaal over uit. Het is niet de meest comfortabele muziek om naar te luisteren, dat is zeker, maar vaak blijken dat na intensief luisteren vaak juist de beste albums te zijn. Inhoudelijk en conceptueel is dit in ieder geval het meest interessante album dat ik tot dusver heb gehoord dit jaar.

Grappig, ik schreef precies het tegenovergestelde voor Written in Music:

"Doordat het album vanaf het begin gelijk veel narratief kent vanuit het perspectief van de boordcomputer klinkt het kil en industrieel. Een logische zet. Hierdoor komt het lange tijd over als een luisterboek vol rijm, waarbij de instrumentatie vooral dient als aanvulling op het vertelde verhaal. Nadat je het boek uit hebt verdwijnt de noodzaak om het voor een tweede keer op te pakken: een mooi verhaal, maar nu heb je het uit gelezen.

Dit album laat je achter met een dubbel gevoel. Als luisterboek en ode aan een genre (dystopian sci-fi/cyberpunk) is dit album deels geslaagd, maar het vergt erg veel doorzettingsvermogen om dieper in te gaan op de materie, te veel eigenlijk. Door het zwaar verhalende concept schiet het album als muzikaal werkstuk vaak te kort. De tracks die muzikaal beter in elkaar zitten voegen op hun beurt weer weinig toe aan het concept, zodat je deze beter los kunt afspelen. Eventjes lukt het wel en zijn noise-uitbarstingen, melodie, concept en emotie in evenwicht op de twee afsluitende nummers Baby Don’t Sleep en A Better Place. Ze klinken als de balans waar we heel het album op gewacht hebben, maar het komt helaas te laat."

Volledige recensie op: Written in Music

Cargo #2331 wordt wakker nadat hij dagen heeft geslapen in hypersleep. Hoopvol rent hij naar het raam van het ruimteschip, maar er is niets veranderd. Hij staart in de oneindige zwarte leegte. Hij voelt woede.

Clipping. bestaat uit rapper Daveed Diggs en de producers Jonathan Snipes en William Hutson. Diggs en de producers gebruiken op dit album hun achtergronden in acteren en sound design om een filmisch album te creëren dat de grens opzoekt tussen muziek en een hoorspel.

Het album speelt zich af op een ruimteschip dat slaven vervoert. Aan het begin van het album overmeesteren de slaven de bemanning en nemen ze het schip over. In de periode na deze overname gaan ze massaal dood door ziekte en honger. Uiteindelijk blijft er zo maar één iemand over. Cargo #2331 weet te overleven door kracht te putten uit zijn pure woede. Op de track All Black wordt duidelijk dat wij zijn verhaal meemaken vanuit het perspectief van de AI van het schip. Eerst roept de AI nog om hulp, maar terwijl het nummer vordert wordt de AI gefascineerd door de kracht en woede van Cargo #2331. Langzaam wordt het schip verliefd. Ondertussen is Cargo #2331 de hoop dat hij ooit weer thuis zal komen aan het verliezen. Hij gaat steeds vaker in ‘hypersleep’ om de tijd slapend door te brengen. De rest van het album gaat over de tocht van Cargo #2331 en de eenzaamheid van zowel de AI als de voormalige slaaf in de eindeloze leegte van de ruimte.
Hoe verder je op het album komt hoe meer Clipping je uitdaagt om zelf te interpreteren wat er nou echt op dat schip gebeurt en waar Cargo #2331 vandaan komt.

Dit album is echt heel vet. De storytelling is on point en thema’s van het verleden, heden en de toekomst worden naadloos met elkaar verweven. Door het album heen legt Clipping een sterk verband tussen de scifi slavenhandel van de toekomst en de trans-Atlantische slavenhandel van ons verleden. Op True Believer hoor je bijvoorbeeld liederen die slaven vroeger zongen op plantages in combinatie met de kille geluiden van het schip. Naast het thema geschiedenis spelen ook hoop en menselijkheid een belangrijke rol op het album.
Splendor & Misery is naast een verhaal natuurlijk ook nog een hiphopalbum. Daveed Diggs is op dit album nog niet zo goed als op latere Clipping. albums. Ondanks de geweldige teksten zijn veel van zijn verses nogal schreeuwend en verkiest hij vaak snelheid boven een goede flow. Beide keuzes zijn pas gaaf als je kijkt naar de context van het album waarop hij een AI speelt.
Voor de productie geldt hetzelfde. De instrumentatie op het album zorgt voor een sterke atmosfeer die je meeneemt in de wereld van Splendor & Misery, maar verliest buiten de context van het album als geheel veel van wat het cool en bijzonder maakt. Net als bij een tv-serie of boekenserie komt het album pas tot zijn recht als je het als geheel bekijkt.

Al met al is Splendor & Misery een heel vet en intrigerend album waar je heel veel uit kan halen. Het combineert hiphop met sciencefiction in een verhaal waar het verband tussen toekomst en verleden centraal staat.