Jett Rebel - Don't Die on Me Now!!! (2016)

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Jett Rebel - Don't Die On Me Now - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Begin dit jaar begon ik nog vol tegenzin aan de beluistering van de nieuwe plaat van Jett Rebel.
Het alter ego van Jelte Tuinstra wist me met het snel in elkaar geknutselde Truck echter voor het eerst in muzikaal opzicht te overtuigen, waardoor alle reserves die ik had ten opzichte van de persoon Jelte Tuinstra werden weggenomen.

Bij de release van Truck verbaasde ik me al over de enorme productiviteit van Jett Rebel, maar nauwelijks een half jaar later ligt er al weer een volgende plaat van de Nederlandse muzikant in de winkel.

Don’t Die On Me Now is voor de afwisseling eens niet door Jelte Tuinstra alleen volgespeeld maar is een echte bandplaat. Het is een plaat waarop Jelte Tuinstra samen met drummer Kees Schaper en bassist Xander Vrienten (inderdaad de zoon van) terugkeert naar de bluesy rock ’n roll van een aantal decennia geleden.

Jett Rebel heeft nooit een geheim gemaakt van zijn muzikale helden en voegt op zijn nieuwe plaat nog wat namen toe aan het rijtje dat tot dusver werd aangevoerd door Prince. Don’t Die On Me Now sluit aan op het werk van Bowie uit de vroege jaren 70, refereert meer dan eens aan de muziek van Led Zeppelin en is bovendien niet vies van hier en daar een vleugje classic rock.

Hier laat Jett Rebel het niet bij, want ook een ieder die in de jaren 70 de platen van Steely Dan koesterde zal heel af en toe enthousiast opveren en hetzelfde geldt voor liefhebbers van The Eagles.

Vernieuwend is het natuurlijk niet, maar het maken van muziek die herinnert aan het beste uit een ver verleden, maar niet onmiddellijk aanzet tot het uit de kast grijpen van klassiekers uit dit verleden, is minstens even knap.

Bluesrock domineert op Don’t Die On Me Now, maar het is geen dertien in een dozijn bluesrock. Jett Rebel jamt er af en toe lekker op los, maar de bluesy riffs en gitaarsolo’s worden ook moeiteloos gecombineerd met fraaie koortjes, psychedelische momenten en heel veel andere uitstapjes buiten de gebaande paden van de bluesy rock van weleer. Luisteren naar Don’t Die On Me Now voelt daarom aan als willekeurig trekken uit een goed gevulde 70s platenkast.

Jett Rebel liet op Truck al horen dat hij bijna achteloos memorabele korte popsongs met een kop en een staart uit de mouw kan schudden. Die songs zijn ook terug te vinden op zijn nieuwe plaat, maar Don’t Die On Me Now blijft ook boeien wanneer de kop en de staart worden vergeten en er lang wordt gejamd. Een interessante en vooral bijzonder lekkere plaat. Ik kan echt niet anders zeggen. Erwin Zijleman

Ik was ongerust na Truck, Jett Rebels' mislukte poging om een rauwe kant te laten zien. Truck klonk als een demoplaat vol halve tracks, expres opgenomen op een ondraaglijk lage geluidskwaliteit. Hits for Kids was wat overgeproduceerd en klonk hierdoor té gelikt, en met Jelte's derde plaat vindt hij eindelijk het middelpunt.

Don't Die On Me Now kent rauwe Rock tracks (Teenage Man is zelfs wat punk-achtig), soulvolle tracks zoals Look At Me Now, en Blues tracks waarin Jett Rebel lekker lang door blijft jammen. Het laatste is een belangrijk segment in Jelte's liveshows, maar wat tot nu toe nog niet te horen was op zijn studio albums.

Even onder een andere naam want ik kwam er niet meer in.
Jett Rebel, tja, je hoort dat die jongen talent heeft. Maar wat me vooral tegenstaat is zijn Engels, of beter: zijn slecht gebruik daarvan. Wellicht dat hij een maand op Engelse les kan gaan. Zijn teksten storen me waanzinnig. Dat geldt ook voor de productie van deze plaat: hij is fan van the Beatles en Beach Boys? Dan zou hij ook het voorbeeld aan ze nemen en zorgen voor een betere productie.
Dan de plaat zelf: aardige rock, leuke liedjes, maar niet echt bijzonder. Ik wacht nog steeds op het album van hem. Ik weet dat hij het kan. Maar wederom is het niet echt een sterk album; iets wat ik steeds zou opzetten.
Wat mij trouwens ook aardig stoort is zijn mening over alles. En dat hij niet commercieel wil zijn. Sorry hoor maar kijk eens op zijn facebook wat hij daarop bericht: 'het zou fijn zijn als jullie het album al kennen zodat jullie mee kunnen zingen'. Het is gewoonweg een roep naar het kopen van het album. Zeur dan ook niet zo dat bijvoorbeeld 3fm zo commercieel is geworden. Ergo: wees blij dat 3FM je tenminste nog draait want zo sterk zijn zoals eerder al gezegd zijn liedjes niet. Of als je dat echt vindt: zeg dan tegen dat 3FM en DWDD dat je niet komt omdat het te commercieel is. Maar dat doet hij niet want hij wil ook albums verkopen, zoals iedereen. Dat laatste is geen schande, maar draai het dan niet zo. Net als in interviews verkondigen dat zijn muziek puur is. Echt, ik vind het zo jammer, want Jett heeft alles in zich om een groot artiest te zijn, in staat om een pracht album te maken.

Het wordt tijd dat Jelte eens gaat nadenken en dingen uit handen durft te geven. Bijvoorbeeld de productie maar ook zijn teksten. En ook, in godsnaam, zijn hoesontwerp.

Ik ben in Nijmegen naar het concert geweest en dat was geweldig. Veel beter als trio dan met die hele grote band. Spontaniteit en humor vol met energie. Zelfs zijn nummers van het laatste album kwamen gedeeltelijk goed uit de verf. Maar hier geldt ook: leer eens een set opbouwen. Het duurde te lang, zoals als zijn concerten. Hij heeft dat betreft niet genoeg goed materiaal.

Maar ik was overdonderd en daar ook het album gekocht.

"Tracks Of Your Tears". Kippenvel. "Green" gaat ook in bijna 9 minuten naar een hoogtepunt.

Op een bepaalde manier mis ik de gelikte stijl van Venus en Mars ook wel. Ik heb way back met veel plezier gekeken naar zijn Youtube Vlogs toen hij thuis zijn eerste hits aan het opnemen was.

Goed, hij heeft gekozen voor een low-fi aanpak. Alles analoog opnemen, zelf produceren. De Jukebox sound, rock&roll. Soms is dat geweldig, soms een beetje rommelig. Het valt me op dat dit album veel meer lijkt op zijn live shows. Vergelijkbare solo's en lange versies van liedjes, iets dat in een normale poptrack nooit zou gebeuren. Live verwacht ik ook dat het zeker weer dik 3 uur genieten zal worden. Jett Rebel moet je live zien. Het liefst met zijn complete band!

OK, laten we kritisch beginnen. Even naar de nonnen in Vught om van het Herman Brood Engels af te komen, zou fijn zijn. Qua tekstschrijven had ik toch meer ontwikkeling verwacht, maar wat een muzikaal talent!!!!!
De Jett Rebel 3 in de stijl van de power trio's uit de jaren '60 in een studio met vintage apparatuur. ze hebben het live gevoel redelijk te pakken gekregen, waardoor het een heel lekker album is geworden. Veel van deze nummers zijn live helemaal te gek met als absolute topper: Green. Dat wordt dan nog verder uitgesponnen en is dan van grote klasse.
Als Jelte zijn minpuntjes kan / wil wegwerken kan het nog heel leuk worden.

De laatste 5 minuten van “Green” is puur genieten.