De titelsong is waar ik op hoopte bij een samenwerking tussen Duke Pearson en Bobby Hutcherson. The Phantom heeft een geweldig ritme en fraai spel van beide heren. De rest van het album valt mij echter een klein beetje tegen, hoewel vooral de rustige nummers toch heel aardig zijn, zoals Say You're Mine. Verder vind ik het jammer dat Jerry Dodgion iets teveel solo's op de fluit speelt. Ik zet het lange openingsnummer maar weer eens op repeat.