Tangerine Dream - Live at the Philharmony Szczecin-Poland 2016 (2016)

Het was niemand minder dan Klaus Schulze die, vanwege ziekte, de suggestie indiende om Tangerine Dream live te laten optreden in het Philharmony Szczecin in Polen in juni 2016.
Voor de band zou dit de eerste grote gig zijn na het overlijden van geestelijk vader Edgar Froese en dat in de huidige bezetting van ondertussen alweer redelijk oudgediende Thorsten Quaeschning, nieuwkomer Ulrich Schnauss en de Japanse violiste Hoshiko Yamane.

Ter ere van Edgar Froese, is dit live-album ondertussen alweer een document geworden die, ondanks dat Edgar er niet meer is, laat horen dat de magie nog steeds leeft binnen Tangerine Dream.
Want dit live-album is gewoon een heel gedenkwaardig document geworden, waar de band het zelfs voor elkaar krijgt om een heel interessante, bijna authentiek klinkende live-versie uit te voeren van het legendarische "Rubycon" (Part I in dit geval).

Uiteraard wordt het recente Quantum Key-album ook onder de loep genomen, maar laat ik dat toevallig een heel inspirerend album vinden, die als inleiding moet dienen voor het nog te verschijnen Quantum Gate-album, waar niemand minder dan Peter Baumann aan meegewerkt heeft.
Ook valt het recente "Madagasmala" in zeer positieve zin op, wat in deze versie een verrassende uitvoering betreft van het persoonlijk mooiste nummer van het cupdisc-album Mala Kunia.

Wat ook opvalt, is de aanwezigheid van het nummer "Second Gravity", wat in wezen een langere versie is van het nummer "Zero Gravity" die Edgar Froese, vlak voor zijn overlijden, samen met Jean Michel Jarre gecomponeerd heeft.
"Zero Gravity" zelf is terug te vinden op Jarre's Jean Michel Jarre - Electronica 1: The Time Machine (2015).

Van de vele TD-klassiekers worden er mooie versies gespeeld van o.a. "White Eagle", "Warsaw in the Sun", "Love on a Real Train" en een mooie versie van "Song of the Whale" met een opvallende bijdrage van Hoshiko Yamane met haar karakteristieke vioolspel. Overigens is het dit keer "Part Two:...To Dusk" die van de Song of the Whale-suite ten gehore wordt gebracht.

Wat mindere uitvoeringen staan er ook op, maar die zijn gelukkig flink in de minderheid. Zo is de uitvoering van "Kiev Mission" minder geslaagd te noemen en wordt zelfs het prachtige tweede deel van dit redelijk gedenkwaardige nummer niet eens gespeeld.

Afgesloten wordt met "The Silver Boots of Bartlett Green", wat zo onderhand als een moderne klassieker beschouwd mag worden, gezien dit nummer de laatste jaren continue terugkeert in de set-list. Wat overigens geen probleem is, gezien het een mooi nummer is.

Is er dus leven voor Tangerine Dream na het overlijden van Edgar? Wat mij betreft dus wel en dat is alleen maar heel erg mooi te noemen. En volgens mij zou Edgar het zelf ook zo gewild hebben.
Dus zullen de huidige leden van Tangerine Dream de laatste fase die de band is ingegaan, namelijk de Quantum Years, op een hopelijk gedenkwaardige manier gaan afsluiten. Maar wat ik er tot nu toe van gehoord heb, en ook middels dit mooie live-album, heb ik daar alle vertrouwen in.