Lowlife - From a Scream to a Whisper (1990)

Lowlife met Will Heggie, ex-bassist van Cocteau Twins en als manager Brian Guthrie, broer van Robin Guthrie (Cocteau Twins) was een band die zijn Invloeden duidelijk bij o.a. Joy Division haalde.

Dit is zeker een leuke verzamelaar van ze, een echte tip voor de new wave liefhebbers hier! Om een idee te geven zal ik vergelijken met andere bands.
Het nummer Ramafied doet me sterk denken aan Atmosphere van JD, heerlijke zweverige sound, prachtig nummer.
Sometime Something is op een andere manier ook erg pakkend, doet weer meer denken aan The Call, wat meer up-tempo en blijft erg hangen na een paar keer draaien.
Cowards Way heeft weer wat weg van Cocteau Twins.
Big Uncle Ugliness draagt zeker in de eentonigheid van de zang weer kenmerken van JD, maar lijkt muzikaal meer op de weg die New Order half jaren 80 insloeg.
Wild Swan doet weer wat denken aan Cocteau Twins, maar vind ik wat saai klinken.
Hollow Gut heeft ernstig veel weg van Dreams Never End van New Order.
Again And Again begint zeer overtuigend, doet ook weer denken aan Cocteau Twins, op zich wel een lekker underground soundje.
A Sullen Sky heeft ook weer een nogal eentonige zang, ben niet zo kapot van het drumgeluid, maar de synth waar het geheel mee is opgevuld klinkt wel lekker.
As It Happens heeft ook weer een Cocteau Twins sound.
Ik begin het album in zijn geheel nu toch wat minder pakkend te vinden, omdat er wat teveel eentonigheid in zit. Het is ook geen lichte kost, zo’n heel album van Lowlife.
Bij Eternity Road ben ik eigenlijk even toe aan iets anders, maar ik zet nog even door. Het is voornamelijk de zangstem, die ik op den duur wat zat begin te worden.
Swing klinkt muzikaal gezien best lekker, maar om verder te oordelen zal ik het nummer beter een keer kunnen luisteren zonder eerst al 10 nummers van Lowlife te hebben gehoord.
From Side to Side klinkt muzikaal gezien ook goed, niet op zijn minst door het basspel, dat erg doet denken aan het geluid van Garlands van Cocteau Twins, wat ook niet vreemd is gezien het dezelfde bassist is.

Al met al een album met een aantal sterke nummers erop, dat ik weliswaar wat zwaar vind om helemaal achterelkaar te luisteren, maar wat toch wel de moeite waard is.
Persoonlijke favoriet: Ramafied. Misschien hadden ze dat nummer beter niet aan het begin van deze verzamelaar kunnen zetten, omdat het album nu met het hoogtepunt begint.

Een verzamelaar van de 12 inches en singles die destijds uitermate moeilijk verkrijgbaar waren, ik heb er heel wat platenzaken voor afgelopen in de jaren 80. Van Noord tot Zuid Holland... Je kunt het je bijna niet meer voorstellen maar destijds had je af en toe geluk bij het sneupen in de platenbakken (op bepaalde letters) dat er weer iets nieuws uit was waar je nog niet van op de hoogte was. Die spanning is nu wel helemaal weg met het huidige internet tijdperk. Tijden hebben tijden zullen we maar zeggen. Dit is een prachtige verzamelaar met super nummers als Ramified en een van mijn favoriete nummers aller tijden; From Side To Side. Top!