Eyolf Dale - Wolf Valley (2016)

Deze soloplaat is bijna geen soloplaat te noemen. Deze is opgenomen met een octet, André Roligheten (tenorsax & klarinet) , Per Zanussi (bas & zaag), Gard Nilssen (drums), Rob Waring (vibrafoon), Adrian Løseth Waade (viool), Kristoffer Kompen (trombone) en Hayden Powell (trompet) en Eyolf Dale (piano).

Prachtige, bijna symfonische composities, waarbij flink de tijd wordt genomen om een sfeer te scheppen. De songs nemen de tijd om tot ontwikkeling te komen en naar hoogtepunten/climaxen toe te werken, waarbij elke muzikant wel de gelegenheid krijgt om te soleren. De ritmesectie (drums, bas, vibrafoon) is erg speels en legt een solide basis neer die ook nergens saai is.

De verschillende solisten (piano, trompet, trombone, vibrafoon, sax , viool, zingende zaag!) kleuren de boel erg mooi in. Dit staat te boek als jazz, maar neigt soms vaak richting de progressive rock en fusion. Het feit dat het alleen analoge/akoestische instrumenten betreft zorgt voor een warmte in de muziek, die veel moderne muziek weer mist.

Dit is een meesterwerk dat erg onbekend is gebleven, alhoewel Eyolf Dale zelf al de nodige bekendheid heeft verworven (zowel als bandleider en als meewerkend muzikant bij bijvoorbeeld Daniel Herskedal).

Overigens is het niet overal intens en heavy, want een song als Silent Ways is precies wat het is, een prachtig pianostuk met oa brushes, viool en een zingende zaag. Ik vraag me af of deze song haar gelijke kent.