Sarah Vaughan - Vaughan and Violins (1958)

Sarah Vaughan is wel niet mijn meest favoriete artieste in het genre vocal jazz, maar bij beluistering van dit album zet ik mijn bezwaren grotendeels opzij. Ze komt mij soms te afstandelijk over, heel anders dan de warme stem van Ella Fitzgerald. Wel is ze, technisch gesproken, natuurlijk een zeer goede zangeres. Op dit album wordt ze gesteund door een groot orkest, dat uit 55 man bestaat. Het drijft op de arrangementen van Quincy Jones, en die zijn echt prachtig. Je moet uiteraard niets tegen de superromantische songs hebben, die evenwel niet klef klinken. Het enige wat me op dit album soms een beetje tegenstaat is de wel erg ruimtelijke opname, maar die galm neem ik toch maar voor lief. Heel vaak beluisterd de afgelopen weken, en met veel genoegen.