Roni Size & Reprazent - In the Mode (2000)

wat een lekkere plaat is dit

Dirty Beats

Trouwens in the M0de?

nope O=ø, ga ik nu ff corrigeren

Neenee, het is echt een nul jongens...
Het is geen Zweeds recept, het font wat voor het hoesje is gebruikt een computernul.
Ik denk dat je er het beste gewoon een 'o' van kunt maken.....zoek voor de lol maar eens met google.

mmm je hebt gelijk..als ik op amazon kijk is het ook een gewone o, maar heb ook al wat site met een ø gezien...o dan maar weer

Roni Size; ooit nog eens gezien op het Drum Rhythm Festival, maar dat begon toch gauw te vervelen. Na een paar nummers afgetaaid naar Asian Dub Foundation, waar anderhalve man en een paardekop stonden te genieten van een fantastisch optreden.

goed goed goed en nog eens goed !
5 dus

Leuk album dit, maar een aantal tracks steken er toch wel met kop en schouders bovenuit: Snapshot, Lucky Pressure en bovenal Dirty Beats. Fijne muziek voor op de fiets ook, zeker in deze hitte. Bij aandachte beluistering merk ik wel dat het gemiddelde niveau niet heel hoog is, daarom niet meer dan 3,5*.

Erg wisselvallige plaat, helaas. Dat doet namelijk de pareltjes die er ook op staan tekort. Dirty Beats is nog altijd één van van mijn favorieten in het dance/electro genre.

Ik ben allen volkomen allergisch voor dat gemodderfok van die stoere rappers.

Vind dit ook gewoon een lekker plaatje..
Al heb ik hem een tijd geleden veels te vaak gedraaid,
waardoor ik er nu een beetje zat van ben geworden.

Desalniettemin, lekkere beats

I heb het altijd jammer gevonden dat ze Play The Game niet tot een volwaardig nummer hebben uitgewerkt. Dat vond ik eigenlijk het enige leuke nummer van deze CD.

jij geeft ook wel extreem lage ratings zeg..
Kan veel zeggen, maar kan me niet voorstellen dat deze plaat echt een 1,0 verdient..

Het is allemaal maar relatief natuurlijk, die ratings. Het ligt er maar aan waar je het tegen af zet.

Tegenover het vrij briljante debuut van Reprazent is dit artistiek toch wel heel magertjes. Veel geschreeuw en weinig wol. Bepaald niet vernieuwend ook, dit, terwijl "New Forms" z'n naam echt eer aan deed. Vooral CD2 van die plaat staat vol met grensverleggende drum 'n bass.

Nee, dan deze. Een hoop poeha, kijk alleen al naar de lijst van gasten. Ook dat is een onderdeel van een vrij agressieve marketingstrategie om in te cashen op het succes van het debuut. Daar ben ik wel allergisch voor.

op die manier.. Begrijp je wel. Al vind ik nog steeds een 1,0 wel erg magertjes

Mijn score klopt dus precies

Haha.. nou ja, wat jij wilt hè.. jij bekijkt het inderdaad relatief t.o.v. voorgaande platen.. is ook een manier.

Met Ghetto Celebrity blijkt wel dat met al dat overbodige ge-mc bij D&B als enige uitzondering Method Man van mij het podium mag beklimmen met een mic.

Die kerel heeft de perfecte strot voor dit genre.

Na New Forms kon het 2e album OF een kopie worden OF tegenvallen OF een wat andere benadering aangaan. Bij deze In the mode voelt het voor mij als een mix van de laatste 2.
Het klinkt allemaal of er weinig tijd was maar tegelijk hoor je de invloed van het vele live spelen.

Who told you kan mij nog steeds bekoren, maar het is allemaal niet zo catchy als het debuut. En female vocals heb ik liever dan rappers, hoe OK Method Man ook is (zal wel een geste zijn geweest nav remix voor Judgement day)

'Ghetto Celebrity'

Die is wel wat sterker geworden over de jaren. Toch is dit album net als bij Goldie een moeizamer opvolger van een fantastisch debuut, maar dat is ook moeilijk te overtreffen. En de single keuzes zijn erg vreemd geweest hier (in ieder geval commercieel gezien waren er veel sterkere nummers).

Ik heb precies ook dat gevoel. New Forms en Timeless zijn classics (samen met Ultra Obscene en Two Pages), maar het scheen maar moeilijk met een sterke opvolger te komen.

Ik vind deze wat commercieel gelickt klinken, maar het heeft wel wat gave tracks, al wilden ze wel een beetje stoer overkomen lijkt wel. Ik had Who Told You (geloof ik) op single. Later kwam er ook nog een samenwerking tussen Roni en een rapper voor de Blade-soundtrack (die single had ik ook), maar ik was mijn interesse kwijt.

Ik was dankzij Reprazent wel Die en Suv op het spoor gekomen. Met name Suv had twee erg gave crossover-platen gemaakt.

Dat is een goede constatering Mssr Renard, het komt heel erg over als een album dat de jeugd staat te brullen bij een hangplek (om het naar deze tijd te vertalen) met de singles voorop.
In + out en Lucky pressure ademen het meeste New forms nog uit.

Wat Roni en Goldie natuurlijk met hun debuutsets hadden was dat ze heel erg een uithangbord werden voor de mainstream drum n bass crossover en door de verpletterende successen en tig remixwerk de lat superhoog voor zichzelf hadden staan. Dat zie je terug in de grote namen die ze dan trekken op hun 2e album als gastartiesten, maar het komt bij mij een beetje over als The Prodigy /Chemicals-achtig die ook erg flirten met het rockpubliek dat dit wel trekt.

Daarom vind ik Ultra Obscene van Breakbeat Era een gaver project dan In the Møde.

Volgens mij was deze tojd, ook de tijd van megahitsuccessen van Kosheen en Bomfunk MC's. Drum&bass was heel even heel erg mainstream en de pioniers wilden wel een graantje mee pikken.

Als je bedenkt hoe 4Hero in korte tijd afgleed naar een R&B-act kan het nog erger. Dan is In the Møde nog te doen, maar Ring of Saturn is wel echt erg slecht.