Ancillotti - Strike Back (2016)

Gisteravond deze band aan het werk gezien als voorprogramma bij Ross the Boss in Tivoli - de helling, en dat viel niet tegen. Ik ben zelfs fan geworden! De nummers zijn niet complex, verre van, maar dat hoeft niet altijd om fijne muziek te maken. De ritmesectie beukt er lekker op los en is solide, maar ik was vooral gecharmeerd van het gitaarspel en de sound van Luciano "Ciano" Toscani. Het stemgeluid van papa (de bassist is een broer en de drummer z'n zoon) zweeft heen en weer tussen een Lemmy en een vroege Ozzy, even wennen maar zeker niet storend. Hou je van recht toe recht aan metal, op Duitse leest, met hier en daar wat meer melodieuze wervelingen en venijnige, zeer goed uitgevoerde solo's dan zit je goed met dit Italiaanse Ancillotti. Luisteren!