Scott & Charlene's Wedding - Mid Thirties Singles Scene (2016)
mijn stem
2 stemmen
Australië
Pop / Rock
Label: Fire
-
Maureenn (3:56)
-
Don't Bother Me (3:59)
-
Hardest Years (6:00)
-
Scrambled Eggs (3:11)
-
End of the Story (4:21)
-
Bush (7:39)
-
Distracted (3:39)
-
Delivered (3:11)
-
Forever and a Day (4:09)
0
geplaatst: 22 november 2016, 08:33 uur
Voor iedereen die zich nog een keer wil onderdompelen in het donkere 60s geluid van The Velvet Underground, vermengd met een stevig vleugje punk, is daar Scott & Charlene's Wedding. Al is dat meer de wijze van zingen en de uitstraling die dat geeft, dan de aanpak van de muziek.
Opvallend dat een band die al als "uit" werd opgevat, voordat de eerste plaat uitkwam, ook 50 jaar na de eerste tour nog steeds zoveel invloed heeft. Deze Australische band heeft heel goed geluisterd naar de rockende Lou Reed kant van van VU. Cale en ballades zijn, net niet, afwezig op MId Thirties SIngles Scene. Evenzo als de confronterende helsheid van de door speed opgejaagde muur van chaos die the VU kon presenteren als muziek. Blijft over de ongelijkmatige rockzijde gezongen met de afstandelijke, wat snerende stem van zanger Craig Dermody.
De mix is prima. De elementaire instrumenten komen allemaal tot hun recht. Af en toe komt er iets extra's bij, functioneel en ondersteunend. Prettige variatie ook.
Dit alles maakt van Mid Thirties Singles Scene geen briljante plaat en zeker geen originele. Daarvoor is dit alles al te vaak gedaan. Blijft over dat dit een goede plaat is, met veel enthousiasme gebracht en composities die niet veel voor het origineel hoeven onder te doen. Ja, ik had zonder gekund, maar een prettige aanvulling is het zeker.
Het hele verhaal staat hier op WoNo Magazine
Opvallend dat een band die al als "uit" werd opgevat, voordat de eerste plaat uitkwam, ook 50 jaar na de eerste tour nog steeds zoveel invloed heeft. Deze Australische band heeft heel goed geluisterd naar de rockende Lou Reed kant van van VU. Cale en ballades zijn, net niet, afwezig op MId Thirties SIngles Scene. Evenzo als de confronterende helsheid van de door speed opgejaagde muur van chaos die the VU kon presenteren als muziek. Blijft over de ongelijkmatige rockzijde gezongen met de afstandelijke, wat snerende stem van zanger Craig Dermody.
De mix is prima. De elementaire instrumenten komen allemaal tot hun recht. Af en toe komt er iets extra's bij, functioneel en ondersteunend. Prettige variatie ook.
Dit alles maakt van Mid Thirties Singles Scene geen briljante plaat en zeker geen originele. Daarvoor is dit alles al te vaak gedaan. Blijft over dat dit een goede plaat is, met veel enthousiasme gebracht en composities die niet veel voor het origineel hoeven onder te doen. Ja, ik had zonder gekund, maar een prettige aanvulling is het zeker.
Het hele verhaal staat hier op WoNo Magazine
* denotes required fields.
* denotes required fields.