75 Dollar Bill - Wood / Metal / Plastic Pattern / Rhythm / Rock (2016)

Wat is dit, Masimo? Vertel!

AOVV,

Ik heb 75 Dollar Bill via Majjem 'ontdekt' (radioprogramma uit Venlo met vnl experimentele muziek) doordat ze het nummer 'Hollis' draaiden. De muziek bleek New Yorkse experimentele, instrumentale rock met door (zo schijnt) Mauritiaanse blues beinvloed gitaarspel, met daarbij percussie. Dat vond ik goed, maar nog niet volledig overtuigend. Door de aankondiging van 75 Dollar Bill op het Le Guess Who?-festival heb ik het nieuwe album geprobeerd.

Op dit album zijn aan de gebruikelijke bezetting saxofoon en strijkers toegevoegd. Ook lijkt het gitaargeluid wat voller te klinken in vergelijking met dat op de voorganger. Door deze veranderingen vind ik dit album een rijker, interessanter en bezwerender geluid hebben. Voorbeeld hiervan is het mooie 'Beni Said'. Zeker een aanrader!

Hm, 'Beni Said' klinkt alvast als een tof avontuur! De vibe die wordt gecreëerd, heeft iets bezwerends, en zorgt ervoor dat er lichtjes beweging ontstaat vanuit de heupen.

AOVV, je zou eens wat vaker Gonzo (circus) moeten lezen. Heeft nog een interview met de band in gestaan! Kusje.

Dank je.

Is dat een papieren magazine, of vooral online te vinden?

Jep Slowgaze, dat was nog een interview van mijn hand .

Geniale plaat trouwens en ik laat de band concerteren in Gent binnenkort. Iedereen afkomen natuurlijk!

En AOVV, Gonzo is in de eerste plaats een gedrukt magazine. (Probeer zeker eens een abbo, je krijgt er telkens een fantastische Mind The Gap cd bij). Maar ook hier: http://www.gonzocircus.com/ kan je content vinden.

Een goeie groove heeft zo z'n kenmerken. Als je kunt luisteren naar muzikanten die je in een soort trance doen belanden, waarin je, met de ogen dicht, lichaam en geest even kunt loskoppelen en, effe helemaal weg van de wereld, in een alternatief universum door een uitgestrekte woestenij ronddolend, weglopende kamelen kunt proberen vangen, geeft dat een heerlijk gevoel.

75 Dollar Bill levert een heerlijk plaatje af; bezwerend, hypnotiserend, innemend. Hoewel deze muziek geïnspireerd is door Mauritiaanse blues (Mauritius is een tropisch eiland, n'est-ce pas?), komt het bij mij over als lang uitgerekte desert blues. De saxofoon speelt een aparte rol; zonder echt op de voorgrond te treden, is ie toch de motor van het hele gebeuren, het element dat de boel opzweept.

Hier wordt ik wel dromerig van!

En essence; Gonzo klinkt wel interessant, ik overweeg het een abonnement te nemen.

AOVV, doen!

En de muziek is geïnspireerd door Mauritaanse muziek, inderdaad. Maar Mauritanië is een Afrikaans land. De gitarist van 75 Dollar Bill, Che Chen, is daar trouwens een paar maand in de leer geweest bij Jeiche Ould Chighaly, een geniaal gitarist van daar en man van Noura Mint Seymali. (Check zeker ook eens haar platen, volgens mij zul je die ook wel lusten). Vandaar de desert blues invloeden.

Haha! Majjem! Prachtig dat je die zender hebt ontdekt. Goed bezig! Vind het echt geweldig dat dit programma er is, op de Venlose ether welteverstaan. Een heel prettig (gestoord) ontdekkingsprogramma voor experimentele muziek. Soms extreem maar wel met liefde gemaakt!