Bob Geldof - The Vegetarians of Love (1990)

weinigen weten dat maar eigenlijk is bob geldof afkomstig uit het dorpje boezinge (ieper) in west-vlaanderen

Ik ken alleen "Great song of indifference" en dat is een erg grappige afrekening met zijn "saint bob" imago door live aid. Het werd nog een hit ook.

Deze plaat vol magnifieke liedjes van den Bob haalt hier maar een flauw gemiddelde, daar moet ik dringend wat aan doen, want behalve het gekende The Great Song of Indifference, staan hier echt wel méér pareltjes op;
A Gospel Song, Love or Something, Big Romantic Stuff en zeker ook nog Walking Back to Happiness, maar ook de andere liedjes zijn allemaal van een zeer hoog niveau.

Flink ondergewaardeed album.

4 sterren, absoluut! ****

Well EVANH., dan doe ik even met je mee. Ikzelf heb deze helemaal grijs gedraaid en ik kan zeggen dat ik het nog altijd een ijzersterk album vind. Het heeft werkelijk niets van een toevalstreffertje te doen of zo omdat 'meneer' zo populair was. Nee, met de iers-beladen songs tot sterke en mooie pop/rock heeft Bob hier toch echt even iets moois neergezet. 4.5

Gezien de wijze waarop de ontdekking van dit album mij heeft aangegrepen en met regelmaat blijft beroeren. Zijn een aantal woorden van lof van mijn kant waarschijnlijk wel op z'n plaats. In dit album trof ik een verborgen grootsheid aan die ik bepaald niet had zien aankomen.

Bob Geldof kende ook ik van de bekende manifestaties, het opmerkelijke filmrolletje, en natuurlijk dat bandje met dat ene nummer en nog een paar die ik wel kon waarderen. Op een dag bedacht ik me dat het wellicht eens interessant zou kunnen zijn om wat van zijn solowerk een kans te geven. En zo kwam ik al gauw terecht bij dit album.

De impact die het vervolgens op mij maakte is niet makkelijk onder woorden te brengen, maar ik wil het toch graag proberen. Dit album heeft een zekere allure die ik enkel kan omschrijven als 'echt' en 'puur'. Ik krijg er een heel specifiek gevoel bij. Voor mij is dit kunst met een echte ziel. Het ademt een gloeiende echtheid, het is creativiteit van vurig sprankelende proporties. Alle elementen die dit werk vormen weten gezamenlijk iets van ongekende klasse en schoonheid neer te zetten.

Wat mij betreft is alles aan dit album subliem. De karakteristieke instrumentatie. De rauwe, ietwat nonchalante zang van Geldof, en kleine details zoals enkele spaarzame woordenwisselingen tussen de nummers door dragen allen bij aan het authentieke, uiterst sfeervolle geluid.

Alle elementen en fijne nuances tezamen zijn de dragers van dit onwaarschijnlijk grootse geheel. Maar wat dit meesterwerk pas echt haar identiteit geeft zijn volgens mij de prachtige woorden die het communiceert en rijk is, de weldoordachte teksten waarin ik iets aantref wat ik enkel kan omschrijven als ‘het ware vrijdenkerschap’.Woorden afkomstig uit een grootse geest van buitensporige overdenkingen, zoveel is duidelijk.

Het absolute hoogtepunt is voor mij Thinking Voyager 2 Type Things. Ik heb het idee precies te weten wat het is dat hier op briljante wijze wordt beschreven. Dit nummer roept bij mij zo’n geraffineerde herkenning op dat ik me er nog regelmatig over verbaas dat het überhaupt bestaat.

'Let me marvel in wonder and unfettered gaze at the bigness and the implausibility of being.'

En dan zijn er nog nummers als The Chains of Pain waar velen een waardevolle wijsheid in aan kunnen treffen. Want inderdaad, geloven is je geest vastnagelen en durf nou gewoon eens die bepaald niet roestvrijstalen kettingen te doorbreken als deze overduidelijk zijn versleten. Doorbreek de kettingen van pijn, en ga leven.

Vervolgens wordt dit idee op A Rose At Night schitterend geïllustreerd op het moment waar Jim op een dag ineens zijn koffers pakt en zegt: ‘it’s time to get out of here.’ Zo’n mooi en breekbaar stukje realiteit, en dan vooral ook weer die stijlvolle manier waarop Bob dit brengt.

Tot slot nog een eervolle vermelding voor No Small Wonder dat door middel van een prachtige sfeertekening perfect een gevoel weet uit te drukken van ‘de kleine dingen in het leven’ en de verborgen schoonheden hiervan die de meesten over het hoofd lijken te zien. Ook weer iets waar ik me geheel in kan vinden.

'Another moment in life's great adventure, and it's no small wonder.'

En dat gaat wat mij betreft dus ook op voor dit album.

Ik heb destijds het singeltje :"the great song of idifference "nog gekocht. Vondthet toen wel een grappig liedje

Het album ken ik niet. Misschien nog maar eens aan beginnen

Ik heb geen idee hoe dit album indertijd in mijn collectie terecht is gekomen maar ik ben blij dat ik dit pareltje er tussen heb staan. Zeer fijn album. Toegeven, Geldof is niet de beste zanger in de wereld maar de liedjes zijn warm en persoonlijk. Mooie instrumentaties. Doet qua sfeer erg denken aan The Fishermans Blues van The Waterboys. Maar dan meer Iers, dan Schots natuurlijk .
Onderschat album. Favoriete nummer: No Small Wonder. Tsjonge, wat wordt ik daar iedere keer weer sentimenteel van. Klasse.

Ik ben geen Bob Geldof fan maar voor dit album (en ook de opvolger) wil ik wel een lans breken. Uitermate geslaagde plaat welke een beetje in de lijn zit van de Waterboys folky albums Fisherman's Blues en Room to Roam. Er wordt goed gemusiceerd en mr. Bob verdient een pluim voor de songs an sich.

Dergelijke uitgesponnen teksten zijn niet mijn ding en je ziet dan ook dat mijn stijl door de jaren wel is veranderd.

Wilde graag iets over dit album schrijven en dat is destijds bovenstaand geworden.

Vind het zelf moeilijk om terug te lezen zelfs maar sta er in grote lijnen wel nog steeds achter.

Dit is voor mij een van de meest rauw bezielde wellicht allerbeste platen allertijden.