John Lee Hooker - That's Where It's At (1969)

Instrumentaal natuurlijk erg goed, maar helaas is de stem van John Lee Hooker alleen op de achtergrond te horen. Wie heeft dit toen verzonnen? Erg jammer dat deze plaat niet normaal is geproduceerd.

Volgens wikipedia zijn dit opnamen uit 1961 waarvan er 5 eerder op een album van het label Guest Star Records verschenen zijn in 1966. Stax heeft ze samen met 5 nog niet uitgegeven nummers op dit album uitgebracht in 1969. De producer is Henry Stone (aka Henry David Epstein), die toch een behoorlijke staat van dienst heeft.

Die heeft hij niet voor niets, want nadat ik op 2 plekken (waaronder op het YouTube album) de weergave hoorde met de stem op de achtergrond, blijkt op Spotify wel een normale opname te staan. Met de stem van John Lee Hooker zoals het hoort op de voorgrond. Ik pas gelijk mijn waardering hier aan.

Dat tempo van deze man is echt ontzettend lekker. Je kan niet anders dan chill worden. Zoveelste heerlijke plaat van deze blueslegende!

Een van mijn favoriete albums van John Lee Hooker. Het begint al ontzettend lekker met Teachin' The Blues, een heerlijke bluesjam waarin John uitlegt hoe je een bluesnummer maakt, zelf meedoen met je gitaar maakt het alleen maar leuker. Het album klinkt alsof je zelf met Hooker en zijn muzikanten in de studio zit, zijn stampende voet die de maat aangeeft, de diepe stem, de gitaar, geweldig album...

Zelf kreeg ik gisteren dit album op cd binnen, een 24 Bit remaster uit 2007. Alhoewel het geluid prachtig is is de stem helemaal naar een kant gemixt en op de achtergrond. Met wat spelen met de balans van mijn versterker is er wel wat van te maken maar het is mij een raadsel waarom hier voor gekozen is terwijl op Spotify een perfecte uitvoering van dit album staat.

Dit is niet alleen heerlijke blues maar het is vaak ook echt heel funky. Wat vind ik dit heerlijke muziek altijd.

Met zo’n aanmoediging mag het nu over speakers. En gezien de berichten hierboven: Luv’ Spotify

JL hooker is ‘n held waarvan ik slechts de veters mag strikken

Dit vind ik toch een beetje een saai Hooker album. Als je alleen al Hooker's Goin' To Louisiana vergelijkt met de uitvoering van Lighnin' Hopkins, dan is die versie veel spannender. Hooker heeft betere platen afgeleverd.

Ik heb sinds kort de originele lp in stereo en ja daarop is de stem helemaal naar 1 kant gemixt en de begeleiding de andere kant. Met behulp van een monoknop op de versterker (die ik niet op mijn versterker heb zitten) zou je zelf een mono fold down kunnen maken en het probleem van deze harde panning kunnen fixen. Verder vind ik het een heerlijke rudimentaire rauwe bluesplaat en absoluut niet saai. Het nummer Grinder Man is in 69 nog door Stax als single uitgebracht en heeft Nick Cave zijn hobbyprojectje van plusminus 15 jaar terug vernoemd naar dit liedje.