Barry Hay - Only Parrots, Frogs & Angels (1972)

Topalbum, echt waar. Het enige dat spijtig is is dat er geen nadruk wordt gelegd om bepaalde stukken te accentueren, de productie is matig. Dat maakt het album (te) timide. Toch de muziek vind ik buitengewoon uiterst.

Ja tegelijk met jojo ongeveer uitgebracht: Vind deze iets minder als jojo van Kooymans ,maar ook prachtnummers:
I want to be with you / did you really mean it ...

Ik hou van Xena en Once Upon a Time. Hay laat hier zien dat hij kan vertellen. Het is bijna rockopera. Het geluid brengt je direct terug in de sfeer van begin jaren 70 en ik zou het daarom niet anders willen. Jojo is heel anders, meer een singer/songwriter-album, Parrots is de musical die Hay altijd nog eens wilde maken en maakte zonder het zelf in de gaten te hebben.

Stond er in dat opzicht nooit zo bij stil, maar fuck.....coollburnvisible slaat hier echt even de spijker op de kop.

Hoe is de muziek?

Als rockmuziek een individu was dan zou die hier behaaglijk in zijn meest ontspannen foutuille zitten denk ik. Lichte soms mooie rock die zelfs niet vies is van een symfonisch spel. Alleen de productie vind ik ietwat mat klinken. Maar misschien wel juist daarom dat deze zo ontspannen wegluistert.

Wauw, die hoes..! En dat van Hay!
Is dit nog te krijgen?

Tijdje terug was dit album nog wel te verkrijgen, probeer het eens bij Fonos. Daar heb ik zijn 2e soloalbum uit 1987 (en die van Kooijmans) ook weten te bemachtingen. Dit album had ik al, via de platenzaak waar ik kom weten te bestellen, evenals Jojo trouwens. Maar dat is wel al heel wat jaartjes geleden. Succes, dit album valt zeker niet tegen.
En ja, de hoes is prachtig, Barry heeft toch nog iets met zijn blauwe maandag opleiding gedaan.

Fonos bestaat geloof ik niet meer?

Nee, die bestaan inderdaad helaas niet meer.
Kiijk maar.
Erg jammer, want deze van Barry heb ik nog steeds niet. En ook nog nooit in het kringloopwinkelcircuit e.d. tegengekomen als LP.

Bij de kringloop gevonden voor 50 eurocent.In prima conditie ook nog.Ik heb weinig tot niks met de Earring ,maar ik vind dit wel een mooie plaat.De lichte psychedelica geeft een mooi tijdsbeeld aan en Hay zingt ook prettiger dan bij zijn band.De productie is wat iel,maar als je daaromheen luistert hoor je mooie liedjes en prima muzikale omlijsting.Dit is een plaat die een mooie remastering zou verdienen.Ik zet in op 4 sterren.

grappig eigenlijk een hele jonge hay maakt een prachtig tijdloos (prachtig
ingetogen) album; je vraagt je af waarom hij dit daarna nooit meer heeft gedaan

Uit een reportage van Nieuwsuur (over vinyl) begreep ik dat dit album dit jaar opnieuw wordt geperst op vinyl en dus weer beschikbaar wordt voor een redelijk normale prijs.

Dat zal ongetwijfeld via Music on vinyl gaan gebeuren. Nu maar hopen dat ze die hoes enigszins normaal kunnen kopiëren, want die hoes van Wall of dolls is echt te lelijk om naar te kijken in hun heruitgave.

De heruitgave op geel vinyl in huis gehaald. De originele persing was inderdaad helaas niet te vinden voor een normale prijs.
Er leuke plaat uit het hoorbare begin van de jaren 70.

Heb m nu ook in deze vorm in de kast staan. Ik moet zeggen dat ik het een leuk album vind. Het rockt wat minder dan een Earring plaat, maar dat is dan ook eigenlijk de charme van deze plaat. De onvermijdelijke dwarsfluit is er mooi in I Want to Be with You, dit vind ik ook meteen het sterkste nummer van de plaat.

Een keur aan Nederlandse artiesten heeft meegewerkt aan dit solo project. Wel mooi om te zien. La Paay op achtergrond, Stips op toetsen, en ja zelfs Herman van Veen heeft een duit in 't zakje gedaan.

Er zijn er 1000 op vinyl gedrukt, nu zal het niet zo heel hard lopen met deze plaat denk ik, maar uiteindelijk zal ook deze persing niet meer te krijgen zijn... en of 't dan weer 43 jaar gaat duren eer ie weer uit gaat komen, betwijfel ik..... Misschien wel nooit meer..

Hij is nog leverbaar; ik wil er ook achteraan. Is de drukkwaliteit van de hoes een beetje behoorlijk? Bij sommige heruitgaven van MoV is de kwaliteit van de hoes niet om aan te zien, zoals lennon hierboven al aangaf.

Ik vind de hoes zeker niet lelijk. Natuurlijk ken ik de originele hoes niet.
Zeker een mooie gatefold hoes

Ik heb 'm inmiddels ook binnen. De hoes is inderdaad (en gelukkig) een goede kleurenkopie. Ik had de CD-uitgave (uit 1999, op Universal's Lost and Found-label) al in huis, maar ik vind de LP (nr. 425, geel vinyl, met het originele rode Polydor-label) wel een verrijking: je ziet veel meer details in het fraaie artwork, dat bovendien doorloopt op de achterkant van de hoes. Op de CD-versie keert die achterkant helemaal niet terug, terwijl je ook niks ziet van de binnenkant van de klaphoes, met teksten, foto's van de deelnemende muzikanten en wat dies meer zij. Met zulke heruitgaven kan een LP echt een verrijking zijn ten opzichte van de CD, al vind ik de geluidskwaliteit van die laatste ongeveer gelijkwaardig aan de LP.

In muzikaal opzicht is dit zeker een interessant album. Veel lang uitgesponnen nummers, soms grenzend aan progrock (de lange opener Xena bijvoorbeeld), maar bij vlagen ook weer erg Golden Earring circa begin jaren zeventig. Maar per saldo een opvallend rustige, bijna folky plaat, met veel ruimte voor subtiel gitaarwerk (zowel akoestisch als elektrisch), Barry's dwarsfluit, een elektrische vioolsolo van Herman van Veen (!), keyboards van Robert-Jan stips etc.
Merendeels sterke nummers ook, waarvan Did you really mean it in een echte rock-versie vijftien jaar later zou terugkeren op 's mans tweede solo-LP Victory of bad taste. Alleen Roll another rock vind ik minder; dat is een beetje teveel doorsnee.

Fijne plaat dit! Ik heb ook de MoV release en moet zeggen dat hij prima klinkt.

Plaat kwam in 1972 uit bij Polydor onder bestelnummer 2925 006 en was een jaar later al uit roulatie.
Eind jaren '90 was er ineens de CD (evenals Jojo), uitgebracht door Hunter Music in de serie '' Lost And Found' voor 19,95 (in guldens).
Op YouTube staat nu het hele album (alle songs als al 'remasters') en klinkt mooier dan ooit.

Ik heb al jarenlang de originele LP die nog uit de collectie van m'n ouders komt. Heerlijke plaat met geweldige nummers. Ik luister er nog graag naar. En dan die hoes met z'n lsd trip uitstraling..... je blijft ernaar kijken, zowel voor-, achter-, als binnenzijde.