My Dying Bride - Symphonaire Infernus et Spera Empyrium (1991)

Betoverd was ik door de, ernstig ingekorte, videoclip van het machtige titelnummer die bij tijd en wijle door MTV's Headbanger's Ball werd uitgezonden. Vioolklanken ingebed in melodramatische doom met zware Bolt Thrower achtige death metalpassages. Dat had ik toen nog niet eerder gehoord. Voor eeuwig was ik verknocht aan My Dying Bride. Ik kocht As The Flower Withers, die net uitgekomen was, maar daar stond dat verdomde Symphonaire niet eens op. Gelukkig wel een boel ander moois.

De overige twee nummers zijn wat meer standaard, maar kwalitatief toch leuk genoeg om zo nu en dan eens te luisteren.

Symphonaire is een topsong in het doomgenre, veel tempowisselingen, bij vlagen bruut en dan weer meeslepend. Er zit een schitterende opbouw in dit nummer. Alles waar MDB voor staat is aanwezig.

Ik kocht As the Flower Withers tweedehands op CD als voor de Poolse markt bedoelde '94 uitgave met als bonus deze complete EP + The Trash of Naked Limbs. Symphonaire Infernus et Spera Empyrium is echt een imposant werkstuk en lijkt me essentieel om My Dying Bride te leren kennen; gaat m.i. ook op voor het debuut, dus ik sloeg de spreekwoordelijke vliegen in een klap.

Die snelle passages in het titelnummer kan ik goed hebben en trek een vergelijking met 'buitenbeetje' Internal Torment II van Paradise Lost. Dat was echter een overwegend trage band. My Dying Bride zocht vroeger veel meer de snelheid op, getuige de twee overige nummers. Die vallen wel te pruimen, maar vind ik echter weinig onderscheidend binnen het metal-genre. Nee, dan liever dat machtige titelnummer tot drie keer toe op repeat. Blij dat ze die snelheid later lieten varen en een tweedehands Meisterwerk-compilatie met ingekorte Symphonaire heb ik laten liggen.

Het nummer Symphonaire.... was ooit mijn eerste kennismaking met het doomgenre en liet een diepe indruk bij mij achter. De melancholie van de tranentrekkende vioollijnen, de traag doorrollende riffs en de tempowisselingen zorgen dat dit nummer blijft boeien ondanks de lange duur. De overige twee nummers zijn weliswaar een tandje minder, maar deze EP heeft voor mij de liefde voor het genre, en voor MDB in het bijzonder, wel aangewakkerd.

Score: 80/100

Ik was bij mijn vader, die had een doos staan met oude spullen van mij die nog op zolder stonden. Zat daar toch wel de T shirt van deze EP in. Nog eens beluisterd en nog steeds de moeite.