Artillery - By Inheritance (1990)

Raar dat er verder nog niet is gestemd op dit album.
Staat bij mij in m'n top-10.
Voor de thrashliefhebbers: Deze moet je echt eens gaan luisteren, absolute aanrader!
Het betere scheurwerk, 5*.

Ik zal dan ook eens stemmen. Inderdaad goede thrash.
Tot en met deze verbeterde Artillery met elk album.

Goeie thrash met heerlijke solo's.

En intussen is er ook nog, een kleine tien jaar later, B.A.C.K verschenen. En weer tien jaar later, 2009, zijn ze weer terug met een nieuw album, When Death Comes.

Aan de weinige reacties hier bij Artillery te zien gaat dat weinig ophef veroorzaken. Maar ik ben er wel een beetje benieuwd naar.

Na het zien van de film Anvil, the Story of Anvil, vraag ik me nog meer af wat voor verhalen er allemaal achter dit soort bands schuil gaan.

Heb je die nieuwe al gehoord, Kronos? Hij heeft gemiddeld een vier na drie stemmen dus ik ga hem even opzoeken.
Ook is er dit jaar een live album verschenen.

Nee nog niet, trebremmit. Ik ga 'm ook eens even opzoeken.

Wat me meteen opvalt is dat zanger Fleming Ronsford niet meer van de partij is. Die bepaalde toch een groot gedeelte van hun geluid. Maar ik zal later bij het nieuwe album zelf eventueel nog commentaar geven.

Leuke plaat dit. Begint al goed met de intro, die een wat orientaalse sfeer oproept. En je daarmee meteen op het verkeerde been zet. Want het album is vooral fel en snel. De zang ligt me goed, doet me bij vlagen denken aan een soort Axl Rose met een peper in z'n achterste.
Ik vind het lastig om voor deze plaat de 2 beste nummers aan te wijzen, aangezien de verschillende nummers elkaar niet echt ontlopen. Als ik zou moeten kiezen, dan zou de keuze tussen Khomaniac, Bombfood, Don't Believe en Razamanaz gaan.

4*

Overigens is Razamanaz een cover van Nazareth. Youtube

Geweldige liveband. Heb ze begin jaren 90 eens in m'n woonplaats gezien. (Vandaag de dag is de locatie in kwestie allang gesloten.) De mooiste nummers zijn Khomaniac, Bombfood en Don't Believe. Razamanaz en Back In The Trash zijn ook wel favoriet.

Deze Denen doen eigenlijk niet onder voor de grote thrashbands, maar zijn toch altijd erg cult gebleven. Jammer, zo zie je maar weer dat het ook een beetje moet meezitten en dat kwaliteit niet altijd boven komt drijven. Spelen kunnen ze en de zanger kan er ook wat van. De composities zijn lekker snel en thrashy, maar ook technisch en melodisch verzorgt (wat vaak, maar niet altijd vanzelfsprekend is binnen de thrash metal).

Zeer fijn en snedig thrashalbum van een band die altijd wat onder de radar is gebleven. Het gitaarwerk klinkt fris en energiek, en de vocalen zijn een echte meerwaarde; een keertje geen pure brulboei, dat kan deugd doen. Die man kan ook gewoon erg goed zingen.

Echt favoriete nummers kan ik hier niet aanduiden; ik amuseer me gewoon een dikke 3 kwartier te pletter, en zo hoort het.

4 sterren

Ongelofelijk dat ik hier niet eerder op gekomen was. Wat een superplaat! Dit is precies hoe ik thrash het liefste hoor. Melodisch, dynamisch en meedogenloos onderhoudend. En zelfs de productie is niet eens echt slecht te noemen, iets wat bij de wat meer onbekende thrash-bands uit die tijd vaak nogal een heikel punt is.

Bij Muziek >> Muziekgames >> Favoriete Metal Song (op alfabet) is Khomaniac ver gekomen. De rest van het album doet er niet ver voor onder. Ben niet zo'n fan van de zanger maar muzikaal gezien hoort deze bij de beste thechnical thrash van die tijdsperiode. Dikke aanrader.

Zeg je metal en 1990, grote kans dat je één van de vele thrash metal albums op je oren hebt. Het Deense Artillery heeft de technische thrash goed onder de knie. Mooie gitaar intro's trappen het galloperende gethrash af en daarna blijven de leads veelvuldig en verrassend goed terugkomen. Hierbij wordt de melodie niet uit het oog verloren en zoals het bij dit genre betaamt, mits goed uitgevoerd, zijn de tempowisselingen binnen de songs talrijk. De wat rauwe keel van Flemming Rønsdorf is niet mijn favoriete stem om een hele plaat mee te vullen maar de twingitaarpartijen van de gebroeders Stützer zijn van ongekend hoog niveau en passen precies in mijn straatje. Khomaniac (Song over de Iraanse geestelijke dictator van de jaren 80) en Bombfood vink ik even aan. Razamanaz (Nazareth cover) maakt het album 3 minuten en 14 seconden te lang.

Technische thrash van hoog niveau, inderdaad. De zang vind ik overigens best wel te pruimen.

Als liefhebber van Eighties thrash snap ik niet hoe Artillery volledig aan mij voorbij heeft kunnen gaan. Nu dan maar de schade inhalen, doet me bij de eerste luisterbeurt een beetje aan Toxik denken!

Update: een paar nummers verder worden de Toxik overeenkomsten toch wat minder!

Een prima plaat van Artillery, De band laat prima technische hoogstandjes horen. Hierdoor ligt de plaat wel wat minder makkelijk in het gehoor als voorgaande platen. Die toch wat meer recht toe rechtaan zijn. Goede plaat.

Omdat ik Terror Squad niet gevonden kreeg voelde het enorm lang geleden dat ik naar deze band heb geluisterd. De schelle stem bevalt me nog steeds prima en dit album klinkt wat technischer en duidelijker met dikke nummers zoals Khomaniac en Beneath the Clay. Thrash on.

By Inheritance 4*
Fear of Tomorrow 3.5*