Delaney & Bonnie & Friends - On Tour with Eric Clapton (1970)

Dit live-album (met Clapton) doet mij een beetje denken aan The New Seekers.

Feitelijk wordt hier de basis gelegd voor Derrek and the Dominoes en voor zijn eerste solo plaat. Na the Cream ging hij op tournee met dit Amerikaanse soul echtpaar en leerde allerlei muzikanten kennen waar hij later Derrek mee vormde. De muziek spat uit de speakers, echte soul uit het begin van de jaren 70, beetje Sly, beetje Marvin maar veel Eric, die buiten een gigant in de Blues wereld nu ook op hoog level Soul bleek aan te kunnen. Lekkere swing plaat met veel blazers en alle kitch die je van soul mag verwachten.

Niet slecht, een geweldige clapton, maar beetje te allemaal

Ondanks dat het album niet de klassieker is die veel recensenten er graag van maken (het aantal stemmen en het gemiddelde zeggen genoeg) is het wel een beetje sneu dat een plaat met zo'n beetje de meest getalenteerde groep muzikanten van die tijd maar 12 stemmen heeft.

Misschien komt het doordat van het rijtje Eric Clapton, Jim Gordon, Carl Radle, Bobby Whitlock, Leon Russell, Dave Mason en George Harrison alleen Clapton enigszins nadrukkelijk aanwezig is.

De opnamekwaliteit is ook niet helemaal perfect. Het klinkt als een vrij goede bootleg.

Toch bevalt de spontaniteit en het spelplezier me ontiegelijk goed, waardoor ik deze redelijk vaak draai.

Feitelijk hebben we hier te maken met de voorloper van Derek and the Dominos. Veel van de muzikanten die spelen op "On Tour with Eric Clapton" zullen onder leiding van dezelfde Clapton uiteindelijk "Layla and Other Assorted Love Songs" opnemen. Clapton wilde na zijn tijd bij Cream de massahysterie ontvluchten en speelde en toerde samen met Delaney & Bonnie. "On Tour with Eric Clapton" is geen groots album, maar wel eentje waarop Clapton laat horen dat hij meer kan dan alleen rock an blues. De soul spat van dit album af. Je kunt horen dat Clapton geen druk kent en hij speelt onbevangen. De kracht van "On Tour with Eric Clapton" is juist die onbevangenheid en het grote speelvreugde die hier aan de dag wordt gelegd.

Inmiddels de deluxe editie besteld, bestaande uit 4 discs. Betreft opnames van 1 en 2 december en beide shows van 7 december. Waar ik niet achter kom is van welke show (1e of 2e) op 7 december dit originele album is opgenomen? Iemand een idee?

Ik kan het ook nergens op internet vinden, want wikipedia geeft alleen maar info die ik zelf ook al wist. Overigens een geweldig album en vandaar mijn overstap naar de volledigere versie. Zoals Stijn al aangeeft spat het plezier van het schijfje af. Ben benieuwd naar de geluidskwaliteit van de 4 discs...

Helaas moet ik bekennen dat ik de zang van Delaney en Bonnie niet zo erg kan pruimen: het is me allemaal een beetje te veel van het goede. In instrumentaal opzicht vind ik het echter een prima album. Ik hoor een goede ritmesectie (wat is Carl Radle een fijne bassist, en ik houd ook erg van Jim Gordon achter de drums) en het losse spel van Eric Clapton kan me ook zeer bekoren; zijn solo in I Don't Want To Discuss It vond ik verrassend. Maar overigens is dit een album dat ik niet vaak (meer) zal beluisteren. Als het aan zijn eind komt met die vervelende Little Richard-medley haal ik namelijk opgelucht adem.

Eric Clapton - The 1970s Review DVD NTSC 2014: Amazon.co.uk: Bobby Whitlock, Bonnie Bramlett, Eric Clapton, Albert Brothers, Bill Halverson, Tom O'Dell: DVD & Blu-ray

Deze dvd bevat een schat aan informatie over de jaren 70 van Clapton, beginnend met Delaney & Bonnie (eigenlijk nog 1969) en met aandacht voor elk album uit die periode. Ook al vinden velen Clapton passé vanaf de jaren '70, I love it!

Met deze plaat laat het hippiecollectief van het echtpaar Bramlett horen wat de basisingrediënten zijn van southern rock: blues en gospel.

Veel mensen schijnen deze plaat te kennen om de toevoeging van Eric Clapton, maar Delaney & Bonnie & & Friends bestond al een tijdje en verzamelde altijd al talent om hen heen (Dave Mason, Rita Coolidge, Duane Allman, George Harrison, Leon Russell, King Curtus, etc.)

Deze plaat stamt nog uit de begindagen. Clapton was zo onder de indruk van het duo dat hij ze naar Engeland haalde, in het voorprogramma zette van Blind Faith en ook vaak met ze meespeelde. Het resultaat is deze zinderende en vurige liveset. Clapton vond de band zelfs beter dan Blind Faith, heb ik mij laten vertellen.

De band die hier speelt, speelt ook op George Harrison's debuut en Delaney en Bonnie werken ook mee aan Clapton's debuut.

Uiteindelijk vinden Whitlock, Gordon, Radle en Clapton (inclusief Duane Allman) elkaar ook in de band Derek & The Dominos. Drukbezette lieden dus allemaal.

Niet alleen genre-overschrijdend maar ook landgrens-overschrijdend. Wel jammer dat de songs met George Harrison niet op de originele lp staan.