Linda McLean - Betty's Room (2002)

Het debuut album van deze Canadese muzikant uit Toronto. Linda McLean levert een goede debuut plaat af met liedjes die weinig anders pretenderen dan prachtige, goed geschreven liedjes te zijn, in de traditie van Canadese songwriters/artiesten. En Linda heeft natuurlijk veel te danken aan de grote Canadese songwriters/artiesten (vooral Joni Mitchell en Neil Young), zoals ze in haar biografie vertelt over de oorsprong van haar muzikale smaak, die teruggaat tot die gouden jaren.
Dit album heeft ze geschreven samen met haar echtgenoot Andy McLean die ook de gitaarpartijen voor zijn rekening neemt. Verder zijn er nog een aantal andere muzikanten, zodat er een klassieke folk-rock bezetting rond Linda staat.
Het is dus een prima singer-songwriter's folk-pop-country album, zonder dat het vernieuwend is. Maar dat hoeft geen minpunt te zijn, vooral niet wanneer de teksten en muziek nog steeds in staat zijn om positieve gevoelens en gedachten op te roepen.
Natuurlijk is er een referentiekader, Suzanne Vega wordt genoemd, misschien ergens Linda Williams, maar Linda McLean heeft een voldoende eigen inbreng in dit folk-country wereldje.
Vandaar ook dat we dit album moeten waarderen wat het is : een album vol kleine, mooie momenten, zonder dat het een superieur album is , maar zeker ook geen goedkoop, banaal album
Het album is geproduceerd door de bekende Canadese producer John Whynot, die ook platen van Blue Rodeo, Blackie & The Rodeo Kings, Bruce Cockburn, Colin Linden, Sue Foley, Kathleen Edwards en Lucinda Williams onder handen heeft genomen en ik denk dat zijn invloed op dit album niet onderschat mag worden.