Fruupp - The Prince of Heaven's Eyes (1974)

Heerlijke, vrolijke, folkprog.
Daar waar de band op het debuut nog erg heavy klonk, op het tweede album veel klassieke (barokke) invloeden tentoonspreidde, ligt hier de focus op lichte folkpop met wat lichte jazzrockinvloeden.

Minder progrock en wat meer richting een canterburysound, of Mike Oldfield of Magna Carta.
Het is wel echt erg lekker allemaal. Een erg goede eindmix, een mooie hoes en een overload aan lieve en leuke melodieën. Ik kan me echter wel voorstellen dat sommigen dit té melig vinden en het allemaal wat duisterder en somberder willen.

Maar dit is gewoon een vrolijke, luchtige, avontuurlijke plaat over een jongen die op zoek is naar de regenboog.